Napisy przygotował ikskoks Zapraszam na https://facebook.com/ikskoks
♪ Pora już, ♪ ♪ więc z nami chodź. ♪
♪ Odwiedzimy odległy ląd. ♪
♪ Z Jake'iem psem ♪ ♪ i człowiekiem Finnem ♪
♪ przygody pełne ♪ ♪ będą chwilę. ♪
"The Mountain" "Góra"
Rozpocząć spożywanie.
- Kolacja zakończona. - Zakończona.
W górę.
Cisza nocna!
Pa!
Lepiej się zbieraj, Jake.
- To zaraz się wydarzy. - Idę!
Niech tylko mi się kakao ugrzeje.
Twoja strata.
Gwiezdny żółwik zdarza się tylko raz na 20 lat.
O, stary. Zaczyna się.
Pooglądajmy sobie gwiazdy.
Za późno. Tak szczerze to było trochę rozczarowujące.
No dobra.
Chyba słyszę tam coś dziwnego przez
moje małe psie uszy.
O mój Globie!
Wykończysz mnie, Cynamonku! Ten układ jest w dechę.
Dziękuję, królewno. Ty też jesteś w dechę.
Masz na myśli Królewnę Ognia?
Nie, to co słyszałem nie brzmiało jak ona.
Daj mi się rozejrzeć.
To tylko zwykła tuba.
To Cytryndor.
Cytryndor? Co on tu robi o tej porze?
Wygląda na to, że zmierza w stronę Wzgórza Mateusza.
Słyszałem wiele strasznych historii o tym miejscu.
Strasznych historii?
Powinniśmy za nim pójść.
Od kiedy to przejmujesz się tym, gdzie chodzi Cytryndor?
On... no wiesz, mógłby uwolnić
mistyczne moce tej góry.
Jest jak dziecko bawiące się dynamitem.
No i zobaczenie Królewny Ognia lekko mnie przygnębiło.
Muszę zająć się czymś konkretnym.
Okej, okej. Rozumiem. Zróbmy coś.
To jego cytrynowy wielbłąd.
Musiał już wejść do środka.
No chodź.
Nie. Nie. I nie.
Ej! Nie wchodź mi w paradę!
Nie masz dość wosku, aby tędy przejść, żółty psie.
Ale ty, śmiały młodzieńcu...
Masz w sobie wosku pod dostatkiem.
- Poradzisz sobie sam? - Tak.
No to ja sobie tu tylko usiądę...
Nie ma opcji.
Szlak!
Kamienie. Kapiąca woda.
Więcej kamieni. Zaczynam się stresować!
Podążaj naprzód.
Musisz mądrze wybrać, by do mnie dotrzeć.
Chodź do mnie, lordzie Cytryndorze! Pogramy razem w rzucanie piłką.
- Jestem żądna bliższych relacji. - Tak, ja też tego pragnę.
Dziękuję! Dziękuję wam wszystkim!
Jako młodszy, bardziej odpowiedni władca, zrobię co w mojej mocy,
by cofnąć prawa wprowadzone przez mojego poprzednika!
Nie dopuszczam!
Nie, Cytryndorze! To ty jesteś niedopuszczalny!
Potnę cię i podam na talerzu, dziecko!
Cudownie się bawiłeś, a jutro
doświadczysz jeszcze wielu innych przygód, mały landrynku.
- Pomachaj na dobranoc! - Taki z ciebie mały szkrab,
- żyjesz sobie tak wesoło. - Landrynki.
Wybierz.
Cytryndorze! Rozumiemy twoją naturę.
Jesteśmy tacy sami.
Nie!
To moją miłość woli! Za to gardzi twoją troską!
Nie krzywdź go!
Co?
Nie!
Jestem w tobie!
Klei się. Ohyda!
A to co?
Dlaczego?
Okej.
Ohyda!
Wszędzie ciemność! Turlanie się w soku!
Chcesz mnie upokorzyć?
- Spróbuj soku, Cytryndorze. - Dobrze.
- Jest cytrynowy. - Spójrz w górę.
- To ja jestem kwaśny? - Cytryndorze, gdzie jesteś?
Fajne.
By dotrzeć do mnie, musisz mądrze wybrać.
Kto to? Mateusz?
Wstawaj, Cynamonku! Ten układ musi być
- na maksa w dechę! - Hej, Finn, szybko...
Bądź mną, stary! Bądź mną!
O tak! Już czas, BMO!
- Co to jest? Nie czuję zapachu. - Finnowe babeczki!
- Pycha! - Rety. Finnowe babeczki.
- Tak nie można. - Żegnaj, Cytryndorze.
- Żegnaj, gdzie? - Żegnaj z mojego kwaśnego ciała
ku otchłani, gdzie tylko moja czysta esencja może się udać!
Czekaj, BMO. Finn zawsze dostaje pierwszą babeczkę.
- No daj spokój. - Czysta esencja! Odrzucenie!
Blorg! Odblucenie!
Cytryndor!
Na razie, dobry duchu.
Po czym ja biegnę?
Fajnie.
- Cytryndorze, jesteś cały? - Finn, nie przeszkadzaj mi.
- Cześć, Finn. - Ty jesteś Mateusz, co?
Twoja reputacja cię wyprzedziła.
- "Wyprzedziła"? - Co o mnie mówią?
Jake opowiadał o tobie i odebrałem to negatywnie.
Spytaj sam siebie, czy to jest prawda.
A ty co o tym myślisz?
Osoby, które udały się w podróż przez tę górę,
przedestylowały swoje ciała na substancje pierwotne
- i teraz tworzą jedność. - Jedność?
- Chodzi o ciebie? - Będę zwiększał swoją objętość
aż do drugiego wieku grozy, kiedy to osiągnę swoją ostateczną postać
- i przywrócę równowagę na świecie. - Dlatego ty tu jesteś, Cytryndorze.
- Żeby złączyć się z Mateuszem? - Tylko w ten sposób poznam
radość ze śmierci mojej jaźni.
Miło było cię znać? Wiem, że miałeś swoje problemy.
- Ale ty... - Wiem.
- Ale jesteś pewien? - A oto moja druga opcja.
Widzisz je? Landrynki?
Te landrynki są mną i zastanawiam się,
- czy one mogą cię zniszczyć - O rety.
- Cytryndorze, poczekaj! - Jeśli jesteś głową,
która zakwitła na szczycie Ziguratu,
to schody prowadzące do ciebie muszą być nieskończone!
Uważaj z tymi metaforami!
Nieskończone schody są niedopuszczalne!
O raju!
O nie! Kurka, nie!
Rozkwasić tę cytrynę!
Tylko spróbujcie!
Mam cię!
Dlaczego nie określiłeś się jasno, dlaczego mnie nie wpuścisz?
Weź długopis i kartkę papieru,
a ja ci to wytłumaczę.
- Co do! - Miałem go poprosić,
żeby się przesunął.
Hej, wszyscy. Nie ruszać się.
Mam dość! Chodźmy stąd!
- Jesteśmy na miejscu. - Pa!
Jo, jo! Jest kwaśno.