Napisy przygotował ikskoks Zapraszam na https://facebook.com/ikskoks
♪ Pora już, ♪ ♪ więc z nami chodź. ♪
♪ Odwiedzimy odległy ląd. ♪
♪ Z Jake'iem psem ♪ ♪ i człowiekiem Finnem ♪
♪ przygody pełne ♪ ♪ będą chwilę. ♪
"The Diary" "Pamiętnik"
Nie martw się o niego.
To dobrze jak ktoś wkłada serce w swoje hobby.
Ej, TV!
- Przynieś mi trochę czekolady! - No dobra.
Zuch chłopak!
Witaj, młodzieńcze!
Nieźle.
Przepyszny czekoladowy most...
"Ten pamiętnik należy do B.P. Własność prywatna.
Jeśli nadal to czytasz, jesteś złym człowiekiem."
To pewnie już nieaktualne.
Drogi pamiętniku.
Pewnie to brzmi strasznie dziecinnie. No trudno.
Drogi pamiętniku! Moja mama cię pokocha.
Zawsze narzekała na to, że spędzam za dużo czasu
z nosem w książkach. Ciekawe, co ja będę w tobie pisać.
Jaką osobą będę,
kiedy dotrę do twojej ostatniej strony? Czy przekonam się do ciebie?
Czy uda mi się napisać piosenkę, która nie jest totalnym kiczem?
Czy spotkam jakiegoś fajnego gościa? Ledwo mogę patrzeć na chłopców
bez wtykania kija w mrowisko. A to tylko kolejny dzień w czyśćcu
dla nastolatków, czytaj: na stołówce.
Znowu ten niechluj. Chłopcy, z którymi nie rozmawiałam
dzisiaj... ten niski konus... Czy oni próbują nas zabić?
Chcieli odciąć moją grzywkę.
Mama mówi, że to wygląda jakbym pobiła się z żółwiem.
Taffi i Mochi są najfajniejszymi dziewczynami w szkole.
Mam dreszcze, kiedy tylko o nich myślę.
One nawet nie wiedzą, że istnieję. Dlaczego tak jest?
Jestem nikim. A nawet mniej niż nikim.
- Jestem wrzodem na tyłku... - Rany, B.P.
- Nie za bardzo dramatyzujesz? - W Królestwie Ognia nastał
oficjalny koniec zimy. Justin Cukrowy-sopel zaprosił mnie
- na bal! - O mój Globie.
Justin. Justin zabiera mnie na festiwal cukru.
Justin chce pójść ze mną na kolejkę górską.
Całowanie jest śmieszne i łatwe.
Ale tylko gdy nie myślę rozmnażających się bakteriach w mojej ślinie.
Pamiętniczku, umiesz dochować tajemnicy?
Justin! Justin! Rój pszczół w mojej głowie, wynocha!
Mamo, nie będę znowu o tym mówić. Kłamstwa, kłamstwa, kłamstwa!
Pamiętniku, jutro są moje urodziny. Ale nie czuję się w nastroju na świętowanie.
Chce mi się krzyczeć.
Justin chce się ze mną spotkać w gnieździe miłości.
Mówi, że da mi jakiś prezent.
Powinnam mu powiedzieć... Chyba muszę mu powiedzieć...
Powiem mu!
Ale co mu powiesz?!
Nie jestem głodny. Wychodzę.
No i proszę! Potrzebował tylko małej zachęty od swojego staruszka.
Muszę zrozumieć sposób myślenia tej dziewczyny.
Poudaję ją. Wyrywam! Wyrywam!
Plusk!
Mój sekret jest bezpieczny na dnie tej obrzydliwej fosy.
O nie, B.P.! Coś ty zrobiła?
Mam dość kłamstw! Dość! Dość! Dość!
Ale kochanie. Przecież przeprosiłem.
Ty nic nie rozumiesz! Nikt mnie nie rozumie! Zostaw mnie w spokoju!
Nie cierpię niechlujów!
Co? Taffi?
- Mochi! - Hej, Moch.
Czy to ta nowa płyta "Wścibskich nochali" na winylu?
- Taffi, Mochi, tu na dole! - Kupiłam to od tego kolesia
- z grudkowego kosmosu. - W dechę, nie?
- Nawet za bardzo w dechę. - No i miodzio.
- Cześć, B.P.! Co tam? - Justin?
Tak, to ja. Jesteś gotowa na swoje przyjecie, urodzinowa dziewczyno?
Nie zapomnij o naszej małej randce w gnieździe miłości, dobrze?
Nie mogę się doczekać, aż zobaczysz niespodziankę.
Przyjdziesz, nie? Proszę, powiedz, że tak.
Proszę! Proszę! Proszę! Proszę! Proszę!
Panno, coś ci dzisiaj nie idzie. Nigdy tak z tobą nie wygrywałem w kanastę.
Przecież mówiłaś, że
powinien więcej czasu spędzać na dworze. No i proszę... jest na dworze.
Podoba mu się tam!
Jeśli to cię uszczęśliwi, to tak.
Ale na pewno nic mu nie jest.
Synu?
- Mama? - Prawie zgadłeś.
- Wynoś się z mojego pokoju! - TV, co to jest?
- Prywatna własność. - Daj mi to.
- Nieee! - Pamiętnik, co?
Odjazd. I teraz masz niebezpieczną
obsesję na jego punkcie i pomieszała ci się rzeczywistość z fikcją.
Zawsze byłeś zbyt podatny na fantazje.
- Wyrwane strony! Zagadka! - Zobacz jak pismo się zmieniło
tuż przed wyrwaniem stron. Są całe pomięte.
- To dziwne, co nie? - I to jak.
Była wyraźnie niestabilna emocjonalnie.
Może była tak zestresowana, że uderzyła w pszczeli ul.
A pszczoły pożądliły jej całe ciało. I trafiła do szpitala.
Pomyślała sobie "Jestem za młoda, żeby umierać",
że życie jest takie niesprawiedliwe i że to już koniec.
Ale to nie był koniec. Uratowano jej życie.
Tylko, że jej ręka została zastąpiona szczypcami kraba!
Co negatywnie wpłynęło na jej pismo.
Tak! I kiedy wracałam do zdrowia, nie chciałam się z nikim widzieć.
Chwila. Ty nie chciałeś?
Zwłaszcza Justina. Jak mógłby pokochać dziewczynę ze szczypcami kraba zamiast dłoni?
To nie jest normalne.
Justin wysyłał mi kwiaty codziennie przez tydzień.
I każdego dnia potem.
Aż w końcu przestał.
W moje urodziny zdecydowałam, że dotrzymam mojej obietnicy
i spotkam się z Justinem ze szczypcami kraba lub bez nich.
Ale kiedy dotarłam do gniazda miłości, Justin już tam był...
Całował się z moimi przyjaciółkami, Taffi i Mochi!
Wcale, że nie! Ale to i tak tylko teoria.
- Czy jestem niekochana? - Hej, czy mówiłeś coś o gnieździe miłości?
To tam dzieciaki migdaliły się za moich czasów.
Ten pamiętnik musi być bardzo stary.
Powinniśmy to sprawdzić.
To miejsce to ruina.
Dlaczego mówią na to gniazdo miłości?
Przez to drzewo, które tam rośnie.
- Tak, jest całkiem dosłowne. - Na stronie 42 jest napisane,
że gdzieś tutaj Justin ukrył prezent.
- Może jest w tym drzewie. - Hej, niezły pomysł.
Bingo!
To takie piękne.
Tak, B.P. by się spodobało.
Justin wpadł w tak dużą depresję, że nie dał rady po to wrócić.
Może myślał, że ona kiedyś po to przyjdzie.
Musimy ją znaleźć!
Nigdy się nie dowiedziała, jak wiele dla niego znaczyła! Dla nas wszystkich!
Wydaje mi się, że wiem, skąd może pochodzić ta pozytywka.
Może oni dadzą nam wskazówkę.
O tak, tak. To mój wyrób z czasów, kiedy uwielbiałam koty.
Pamięta pani, kto ją kupił?
Wielkie nieba. Czuję, jakby to była wieczność.
Od tamtego czasu zdążyłam już zrobić setki innych pudełek.
Każdy wydany dźwięk i ruch opowiadał oryginalną historię.
Taniec wszechświata w mniejszej skali.
Chyba musimy już iść.
- Pewien młodzieniec to kupił! - Justin!
- Czy był przystojny? - I to bardzo.
- Dla kogo to był prezent? - Dla dziewczyny. Betsy.
- B.P.! - Uciekła.
Odcięła się od świata i ukryła w jaskini.
Nigdy jej już potem nie widziano.
Ale tato, tu są setki jaskiń...
To ta nad karmelowym jeziorem przy rozwidleniu dróg...
Pozytywka mówi, że robiła tam dziwne rzeczy z ciałami...
To tutaj!
Jak myślisz, dlaczego Betsy uciekła?
Ciężko powiedzieć. Niektórzy nie umieją stawić czoła problemom.
Ale ukrywanie się niczego nie rozwiąże.
- Zobacz! - Chwila refleksji.
Betsy? Betsy?
Betsy.
O mój Globie. Spóźniliśmy się.
Ona była za dobra dla tego okrutnego świata.
Jest sztuczny.
Z plastiku. "Heeej".
Patrz! To list.
- Może nie powinniśmy tego czytać. - Musimy.
Drogi Justinie, nie jestem pewna, czy kiedykolwiek przeczytasz ten list.
Być może bardziej piszę to tak dla siebie.
Znasz to uczucie, kiedy jesteś mały i przyszłość wydaje ci się taka odległa?
Nie wiesz, jak to wszystko będzie wyglądać. Masz tylko nadzieję,
że wszystko się ułoży. Wiesz dokładnie, co czujesz.
Wiesz, że przezwyciężysz swoje lęki.
I już nigdy nie będziesz się czuł głupio albo nieswojo.
Nie myślisz o tym, jak dokładnie osiągniesz swoje cele.
To co jest pomiędzy teraźniejszością a przyszłością... To jest do bani!
Pewnie dlatego się rozstaliśmy... No dobra, może ucieczka do jaskini
na kilka lat to dość drastyczne posunięcie.
Ale czy wiesz, jak wiele książek można przeczytać w jaskini?
Nawet udało mi się znaleźć sposób na moje szczypce kraba!
Mam nadzieję, że nie było ci aż tak przykro
i że nie wydałeś za dużo pieniędzy na ten urodzinowy prezent.
I tak by między nami się nie ułożyło.
Za bardzo się do mnie kleiłeś. Całusy, pielęgniarka Betsy Poundcake.
Siostro Poundcake!
- Mam ten zastrzyk, pani doktor. - Chyba tu umrę...
Będziesz żył!
Musimy mieć kontrolę nad sytuacją, siostro.
Zachowajmy to na potem.
B.P. to siostra Poundcake.
- Jakoś ułożyła sobie życie. - A co z tymi wyrwanymi stronami?
Widziałem je w jaskini. Były na nich tylko wyzwiska na Justina.
Hej, temu kolesiowi musiało być przykro, co nie?
Chcesz go znaleźć?
Nie.