Czekaj na mnie.
Musisz biec szybciej.
Potrafię biec szybciej.
Tajemnicza, zabita dechami jaskinia.
W środku może być pełno prehistorycznych form życia.
Albo złota.
Panie przodem.
Dobrze, że masz te swoje mądrości, kujonie.
Ja mam coś innego.
Jak to się nazywa? A racja, pięści.
Fajnie. Drzazgi.
Ale tu upiornie.
Hej, nie przejmuj się.
Gdziekolwiek idziemy, zawsze będziemy razem.
Nie zapomnij się podpisać, żeby wiedzieli, kto znalazł to miejsce.
Pines, Pines, Pines, Pines.
Napisy przygotował ikskoks Zapraszam na https://facebook.com/ikskoks
"Wodogrzmoty Małe" "Historia dwóch Stanków"
Nareszcie, po tych wszystkich latach czekania,
w końcu tu jesteś.
Bracie!
A za co to było?
Zrestartowanie portalu było bardzo ryzykownym posunięciem.
Nie czytałeś moich ostrzeżeń?
Ostrzeżeń, szmostrzeżeń.
A może byś tak podziękował za ratunek z czegoś,
co wygląda jak, no nie wiem,
jakiś futurystyczny drugi wymiar.
Podziękować? Naprawdę myślisz, że będę ci wdzięczny
za to, co mi zrobiłeś 30 lat temu?
Co ja zrobiłem?
Ty niewdzięczny...
Nie spodziewaj się, że ci odpuszczę,
bo jesteśmy rodziną.
Hej, Cześć. Tu Mabel.
Szybkie pytanie.
Co u licha się tu dzieje?
Stan, nie powiedziałeś mi, że tutaj są dzieci.
I jakiś wielki, łysy świstak.
Często to słyszę.
To twoja rodzina, geniuszu.
Wnuki Shermy'ego.
Mam bratanków?
Witajcie. Czy dzieciaki nadal mówią "witajcie"?
Nie było mnie w tym wymiarze przez bardzo długi czas.
Sześcio-palcowy uścisk dłoni.
To o jeden palec bardziej przyjazny uścisk niż normalnie.
Lubię ją. Jest dziwna.
Ja... nie mogę w to uwierzyć.
Ty jesteś autorem dzienników.
Czytałeś moje dzienniki?
Ja nie tylko je czytałem. Ja nimi żyłem.
Od tak dawna chciałem cię poznać.
Nie wiem, co powiedzieć. Mam tyle pytań.
Chyba zwymiotuję.
Nie, nie, fałszywy alarm.
Musze tylko przełknąć.
Słuchajcie, później będzie czas na zapoznanie się.
Ale najpierw, powiedz mi, Stan.
Czy wystąpiły jakieś naruszenia bezpieczeństwa?
Czy ktoś jeszcze wie o tym portalu?
Nie. Tylko my.
No i może cały rząd Stanów Zjednoczonych.
Że co?!
Rozejść się. Nigdzie nie idziemy,
dopóki nie znajdziemy Stana Pinesa i tych dzieciaków.
Okej. Nie jest najgorzej.
Mamy jeszcze trochę czasu, zanim znajdą to pomieszczenie.
Musimy tylko siedzieć cicho i wymyślić jakiś plan.
No to chyba utknęliśmy tu na jakiś czas.
Kto chciałby opowiedzieć nam swoją całą tajemniczą historię?
Tak, sam mam na ten temat kilka pytań, Stanley.
Stanley?
Ale twoje imię to Stanford.
Chwila, ukradłeś moje imię?
Co ty wyrabiałeś przez te wszystkie lata, ćwoku?
Tak, wujku Stanie. Koniec z kłamstwami.
Jesteś nam winien wyjaśnienia.
O co chodzi z tym portalem?
Dlaczego trzymałeś to w tajemnicy?
I co się wydarzyło między tobą a twoim bratem?
Mam nadzieję, że to wszystko zgadza się z moją fan-fikcją, Stan.
Bo jak nie, to będę bardzo zawiedziony.
No dobra, dobra.
Wiem, że mam sporo do wyjaśnienia.
To wszystko zaczęło się całe wieki temu.
1960-któryś.
Plaża Odłamków Szkła, New Jersey.
Mieszkałem z mamą i tatą w dzielnicy Lead Paint
nad rodzinnym lombardem.
Tata był surowym człowiekiem.
Twardy jak cegła, nie było mu łatwo zaimponować.
Nie jestem pod wrażeniem.
Mama była chorobliwym kłamcą,
co pomagało jej w biznesie medium przez telefon.
To będzie 99 centów za godzinę.
Nie, to ty jesteś za drogi.
Tak, przewidziałam, że odłożysz słuchawkę.
Był jeszcze mój kujonowaty brat bliźniak Stanford.
Jakby jego mega wysokie IQ nie było wystarczająco dziwne,
miał jeszcze rzadki defekt po urodzeniu,
sześć palców na każdej dłoni,
co mogło tłumaczyć jego obsesję
na temat naukowych, tajemniczych dziwactw.
Jeśli chodzi o mnie, miałem coś, na co mama zwykle mówiła "osobowość".
Ale mimo dzielących nas różnic, byliśmy zgraną drużyną.
Każdego dnia spacerowaliśmy po plaży szukając przygód.
Wrak żaglówki.
Pewnie nawiedzony przez duchy piratów.
To jest najlepsze, co w życiu widziałem.
A raz widziałem martwego szczura pływającego we wiadrze.
Fuj, co jest z tobą nie tak?
Wiesz, czego tu brakuje?
Flag.
Królowie New Jersey, królowie New Jersey,
królowie New Jersey!
Nazywam tę łódkę Stan O' War.
Co jest?
No no, to ta dwójka frajerskich bliźniaków.
Fajna łódka. Macie ją z wysypiska?
Jeszcze zobaczysz, Crampelter. Spadaj stąd!
Słuchajcie mnie, ćwoki. I słuchajcie uważnie.
Ty jesteś dziwakiem, który ma sześć palców.
A ty jesteś tylko głupszą, bardziej spoconą wersją jego.
To dobrze, że macie siebie nawzajem,
bo żaden z was nigdy nie będzie miał innych przyjaciół.
Ćwoki i frajerzy.
Hej, nie daj tym idiotom niczego sobie wmówić.
Ale ja jestem dziwakiem.
Zastanawiam, czy jest takie miejsce na świecie,
gdzie pasują takie dziwaki jak ja.
Hej, głowa do góry. Spójrz.
Pewnego dnia
razem odpłyniemy z tego głupiego miasta.
Poszukamy skarbów, zdobędziemy dziewczyny
i będziemy niepowstrzymaną drużyną poszukiwaczy przygód.
Mówisz serio?
Szóstka?
Szóstka.
To były dobre czasy.
Te łobuzy może i miały rację co do nas, że nie znajdziemy przyjaciół,
ale kiedy przychodzi co do czego,
tak naprawdę potrzebny jest ci tylko jeden.
Mózg Stanforda robił co roku coraz lepsze wrażenie.
Tak jak i nasze dzieło.
Jasne, ciągle wpakowywałem się w nowe kłopoty,
ale kiedy twój brat jest najmądrzejszy w szkole,
zawsze masz jakieś fory w nauce.
Przyszłość wydawała się kolorowa... dla nas obu.
aż do tego dnia.
Bliźniaki Pines są proszone do gabinetu dyrektora.
No świetnie. Co tym razem?
Nie ty. On.
Panie Pines, chciałbym porozmawiać z panem
bardzo szczerze, jeśli można.
Inaczej nie potrafię rozmawiać.
Ma pan dwóch synów.
Jeden z nich jest niesamowicie uzdolniony.
A drugi siedzi na zewnątrz i jego imię to Stanley.
Co pan sugeruje?
Mówię tylko, że pański syn, Stanford, jest Geniuszem!
Zachwycił wszystkich nauczycieli
swoim projektem na pokaz naukowy.
Słyszał pan o West Coast Tech?
Najlepsze studia w kraju.
Ich absolwenci zmieniają science fiction w coś rzeczywistego.
Jutro przyślą do szkoły delegację,
która oceni eksperyment Stanforda.
Pański syn może być przyszłym milionerem, panie Pines.
Jestem pod wrażeniem.
A co z naszym wolno dusznym Stanleyem?
Z tym klownem? Z takimi wynikami,
będzie miał szczęście, jak mu się uda ukończyć szkołę średnią.
W dokach jest taki sklep z owocami morza
i ktoś na pewno zapłaci mu za zeskrobywanie skorupiaków ze ścian.
Stanford stąd wyjedzie. Ale spójrzcie na jasną stronę.
Przynajmniej jeden z waszych synów zostanie w New Jersey na zawsze.
Są głupi skoro myślą, że będziesz chciał jechać
do jakiejś nudziarskiej uczelni po drugiej stronie kraju.
Kiedy już Stan O' War będzie gotowy,
przed nami będą tylko plaże, panienki
i poszukiwanie skarbów w nieznanych krainach.
Słuchaj, Stan, nie mogę przegapić takiej szansy.
Ta szkoła ma nowatorski program nauczania
i zajęcia z teorii o paradygmacie wielo-światowości.
Jestem robo-kujonem.
To ty. Tak właśnie brzmisz.
Jeśli jutro delegacja nie będzie pod wrażeniem mojego eksperymentu,
to wyruszę z tobą na poszukiwanie skarbów.
A jeśli będzie?
To mam nadzieję, że przyjdziesz w odwiedziny
po drugiej stronie kraju.
Bez Forda, byłem tylko połową energicznych bliźniaków.
Nie dałbym sobie rady bez niego.
I przez te głupie studia,
miałem już na zawsze stracić swojego brata.
To wszystko twoja wina, głupia maszyno!
O nie. Nie, nie, nie. Co ja narobiłem?
I już. Gotowe.
Prawie jak nowe. Prawdopodobnie.
No dobra, młody, pokaż co tam masz.
Co byście powiedzieli,
gdybyście się dowiedzieli, że przyszłość technologii
jest pod tym prześcieradłem?
Powiedziałbym, że to strata czasu.
Co?
Ale jeszcze wczoraj był stabilny.
Rdzeń musiał wybuchnąć albo coś.
Młody, maszyna ciągłego ruchu miała tylko jedno zadanie...
nie zatrzymywać się.
Nie jesteś materiałem na studenta West Coast Tech.
Czekajcie. Nie idźcie!
Pracowałem na to tak ciężko.
Jedno odbicie, dwa odbicia...
Rety, ta Jackie O. Co za lisica.
Hej. Jak ci poszło, sześciak?
Możesz mi wyjaśnić, co to robiło
tuż przy mojej popsutej maszynie?
No dobra. Mogłem przez przypadek...
kręcić się po okolicy.
To nie był wypadek, Stan. Ty to zrobiłeś. Zrobiłeś to, ponieważ
nie mogłeś sobie poradzić z tym, że wyjeżdżam na studia.
Słuchaj, to był błąd.
Chociaż jakby nad tym się zastanowić,
może jeszcze nie wszystko stracone.
Szukanie skarbów?
Żartujesz sobie?
Dlaczego miałbym robić cokolwiek z osobą,
która zniszczyła całą moją przyszłość?
Że co niby zrobiłeś, głąbie?
Stanley, co tu się dzieje?
Nie, czekaj. Mogę to wyjaśnić. To był błąd.
Ty samolubie.
Twój brat miał być naszą przepustką do lepszego świata.
Czy wszystko, co w życiu robisz, musi być kłamstwem i oszustwem
albo niszczeniem pracy twojego brata?
Tym razem kosztowałeś naszą rodzinę potencjalne miliony.
I dopóki nie zarobisz dla nas fortuny,
nie jesteś mile widziany w tym domu.
Co?! Stanford, powiedz mu, że oszalał.
Stanford? Nie zostawiaj mnie na lodzie.
Szóstka?
Dobra! Sam sobie poradzę.
Nie potrzebuję was, nie potrzebuję nikogo.
Zarobię miliony i pożałujecie dnia, w którym się na mnie wypięliście.
Przez jeden głupi błąd straciłem brata, dom i wszystko inne.
Ale miałem plan, by to naprawić.
Ta historia jest taka smutna.
Dobrze wiem, czego wam trzeba, moje małe misie.
Wzajemnego przytulenia.
Przytulenia.
Tulący pociąg dojeżdża na stację.
Przytuloza 2000!
Mała, odpuścisz w końcu?
Próbuję tu opowiedzieć historię mojego życia.
Uznałem, że nie pokażę się w domu
dopóki nie udowodnię, że jestem coś wart.
Niestety biznes szukania skarbów nie był zbyt dochodowy.
Okazało się, że złoto jest raczej "rzadkim metalem".
Na szczęście odnalazłem inny rodzaj żyły złota.
W handlu.
Hej, wszyscy. Jestem Stan Pines
z firmy Stanco Enterprises.
Masz już dość tego, że ciągle ci się to przytrafia?
No to potrzebujesz ręczników przyszłości.
Są z tego samego materiału, którego używają astronauci
do czyszczenia plam z żurawiny na księżycu.
Przedstawiam "Ręcznikowy Podrób".
"Najprawdziwsza ściema!"
Udało mi się wyrobić opinię.
Mój ręcznik niestety zrobił to samo.
Najwyraźniej tani barwnik, którego używałem do kolorowania,
tylko powiększał plamy.
Klienci byli wściekli z tego powodu.
Na szczęście gonili mnie z widłami mojej roboty.
Frajerzy!
Miałem oficjalny zakaz wstępu do New Jersey.
Ale po szybkiej zmianie nazwiska,
Steve Pinington był gotowy, by wyruszyć do Pensylwanii.
Cześć, Jestem Steve Pinington.
Czy masz już dość bandaży, które trudno jest usunąć?
To czego potrzebujesz, to plaster "Szybki-Zryw".
Po zdjęciu plastra nie będzie żadnej wysypki.
Powtarzam, nie będzie wysypki.
Jednak była wysypka.
Podróżowałem po całym kraju, czasami nawet byłem za granicą,
zawsze o jeden krok przed wymiarem sprawiedliwości.
Szukałem czegoś, co mogłoby być moim przełomem.
To tłumaczy wszystkie twoje fałszywe dowody osobiste.
Ale chwila, a co z tobą?
Czy udało ci się dostać do wymarzonej szkoły?
Niezupełnie.
Wiem, że Backupsmore nie było niczyim pierwszym wyborem,
ale brak prestiżu nadrabiamy prawie wszystkimi akademikami bez robali.
Jestem pewien, że wasi rodzice są dumni.
Mniej więcej.
Na takiej uczelni musiałem pracować dwa razy ciężej.
Na szczęście to było tym, co robię najlepiej.
Zrobiłem doktorat trzy lata przed czasem,
napisałem pracę dyplomową, znaną na cały kraj
i dostałem ogromną dotację na moje własne badania.
Ale co miałem badać?
Przez całe moje życie dokuczali mi
z powodu moich sześciu palców.
To mnie skłoniło do rozmyślania nad anomaliami.
Zjawiska, które były dziwne, niezwykłe,
statystycznie niemożliwe.
I zgodnie z moimi poszukiwaniami,
Było jedno takie miejsce z wyższą gęstością
takich zjawisk, niż wszędzie indziej.
Małe miasteczko w Roadkill County, Oregonie.
Wodogrzmoty Małe.
Tymczasem wasz stary wujek Stanek radził sobie świetnie.
Wpadłem na nowy, wyszukany pomysł na biznes.
No dalej. Sowa, sowa...
Sportowiec z omletem?!
Byłem w świetnej formie, żyłem na swoim,
a najlepsze jest to, że nie potrzebowałem niczyjej pomocy.
Halo. Tutaj Stanford Pines.
Ja podobnie, wyruszyłem w swoją stronę.
Zbudowałem dom, dzięki środkom z dotacji,
by zbadać dziwne właściwości tego miasta.
Ale co miałbym tam znaleźć?
Bingo. Od razu zabrałem się do badań.
Wiedziałem, że muszę zapisywać moje odkrycia.
Zacząłem prowadzić dziennik.
Dzienniki!
Przepraszam.
Podekscytowałem się dziennikami. Mów dalej.
Zacząłem prowadzić dziennik.
Po prostu to zignoruję.
Anomalie były wszędzie.
I im więcej szukałem, tym więcej się dowiadywałem.
Fascynujące.
Jak miałeś na imię?
Shmebulock...
senior.
To było miejsce, w którym w końcu czułem się jak w domu,
ale coś mi nie dawało spokoju.
Skąd to wszystko się brało?
Wyglądało na to, że odpowiedź była gdzieś
poza naszym światem,
w wymiarze dziwactw przechodzących do naszego świata.
Zdałem sobie sprawę, że jedynym sposobem na zrozumienie Wodogrzmotów,
jest zbudowanie bramy, portalu
do źródła tych dziwnych zjawisk.
Ale nie mogłem zrobić tego samemu.
Zadzwoniłem do mojego dobrego znajomego ze studiów,
Fiddleforda McGucketa,
młodego, lecz genialnego inżyniera,
który marnował swój talent produkując komputery osobiste
w jakimś garażu w Palo Alto.
Halo? Tutaj Fiddleford Computermajigs.
Mówisz mi, że próbujesz zbudować a trans-światowy wielo-wymiarowy meta portal?
To jest matematycznie wykonalne.
Tak myślę.
Spędziliśmy wiele długich nocy na udoskonalaniu maszyny.
To by było ogromne osiągnięcie w kwestii moich badań.
Odpowiedź na wszystkie anomalie tego miasta.
Chodźmy stąd, chodźmy stąd, chodźmy stąd!
Nadszedł dzień pierwszego testu.
Gotowy? I...
Co?
Trzymam cię!
Co tam było? Czy to działa?
Co zobaczyłeś?
Fiddleford?
"Kiedy Wodogrzmoty i ziemia staną się niebem,
bój się bestii z jednym okiem."
Fiddleford, ogarnij się.
Te słowa nie mają sensu.
To ustrojstwo jest niebezpieczne.
Wywołasz koniec świata tym czymś.
Zniszcz to, zanim to zniszczy nas wszystkich!
Nie mogę tego zniszczyć. To moje życiowe osiągnięcie.
Boję się, że uwolniliśmy wielkie zło.
O którym muszę jak najszybciej zapomnieć. Odchodzę.
Dobra. Zrobię to bez ciebie.
Nie potrzebuję cię. Nie potrzebuję nikogo.
Co? Kto to powiedział?
Słyszałem głosy w głowie,
bałem się, że tracę zmysły.
Potrzebowałem pomocy. Od kogoś, komu mogłem zaufać.
Daj mi jeszcze kilka dni, Rico.
Zapłacę twoim bandziorom. Przysięgam.
"Pomóż mi!"
Nie widziałeś swojego brata od ponad dziesięciu lat.
Jest dobrze. To rodzina. On nie gryzie.
Kto to? Przyszedłeś ukraść moje oczy?
Zawsze mogłem liczyć na miłe powitanie od ciebie.
Stanley, czy ktoś cię śledził? Ktokolwiek?
Ja też tęskniłem, brachu.
Hej, co to jest?
Przepraszam. Musiałem się tylko upewnić, że ty nie...
to nic takiego.
Wchodź, wchodź.
Wyjaśnisz mi, co tu się dzieje?
Zachowujesz się jak mama po dziesiątej filiżance kawy.
Słuchaj, nie mamy dużo czasu.
Popełniłem ogromne błędy
i już nie wiem, komu mogę zaufać.
Hej, spokojnie. Pogadajmy o tym, dobrze?
Muszę ci coś pokazać.
Coś, w co nie uwierzysz.
Podróżowałem po świecie, wiesz?
Zrozumiem, cokolwiek to będzie.
Nic z tego nie rozumiem.
To trans-światowa brama,
dziura w słabym punkcie naszej rzeczywistości.
Stworzona, by odkryć tajemnice wszechświata.
Ale może być też wykorzystana
do okropnej destrukcji.
Właśnie dlatego zamknąłem portal i ukryłem moje dzienniki,
które wyjaśniają, jak się nim posługiwać.
Został tylko jeden dziennik.
Jesteś jedyną osobą, której mogę to powierzyć.
Muszę cię o coś poprosić.
Pamiętasz nasze plany, by wybrać się w podróż po świecie na łódce?
Weź tę książkę, wsiądź na łódkę
i odpłyń najdalej, jak tylko możesz.
Na koniec świata.
Zakop ją tam, gdzie nikt jej nie znajdzie.
I to wszystko?
Wreszcie chcesz mnie zobaczyć po 10 latach
tylko po to, żeby mi powiedzieć, żebym uciekł od ciebie jak najdalej?
Stanley, nie rozumiesz z czym miałem do czynienia.
Przez co przeszedłem.
Nie, nie. To ty nie rozumiesz przez co ja przeszedłem.
Siedziałem w więzieniu w trzech różnych krajach.
Raz nawet musiałem wygryźć sobie wyjście z bagażnika.
Myślisz, że to ty masz problemy?
Nie miałem lekko!
A ty co w tym czasie robiłeś?
Mieszkałeś sobie w wytwornym domku w lesie,
samolubnie się bogaciłeś,
ponieważ troszczysz się tylko o siebie.
Jestem samolubny? Ja jestem samolubny?
Stanley, jak możesz tak mówić
po tym jak przez ciebie nie poszedłem do wymarzonej szkoły?
Daję ci szansę na to byś zrobił pierwszą wartościową rzecz w swoim życiu,
a ty nawet mnie nie wysłuchasz.
No to posłuchaj tego.
Chciałeś, żebym pozbył się tej książki?
Dobra. Mogę się jej pozbyć już teraz.
Nie! Nic nie rozumiesz.
Chciałeś, żebym ją miał, więc zrobię z nią, co mi się podoba.
Moje badania!
Stanley, oddawaj.
Jak chcesz ją odzyskać, to musisz się bardziej postarać.
Wyparłeś się mnie, palancie.
Mieliśmy trzymać się zawsze razem.
Zniszczyłeś mi życie.
Sam je sobie zniszczyłeś!
Stanley. O rany, przepraszam.
Nic ci nie...
Kiepski z ciebie brat.
Bardziej troszczysz się o swoje tajemnice, niż o rodzinę.
No to miej je sobie.
Hej, co się dzieje?
Hej, Stanford... Stanley, pomóż mi.
Co mam robić? Stanley!
Stanley, zrób coś!
Stanford?
Stanford, wracaj. Nie to miałem na myśli.
Muszę go uratować.
Nie mogę znowu go stracić.
No dalej!
Stanford!
Straciłem go.
Nie wiedziałem, czy żył,
czy może był w jakiejś odległej galaktyce,
ale za to wiedziałem, że jego dziennik
musi mieć jakąś podpowiedź w sprawie jego powrotu... jakąkolwiek.
Nie spałem za dobrze tej nocy.
Ani noc później.
Tygodniami próbowałem uruchomić tę głupią machinę.
Ale bez pozostałych dzienników,
to było bezcelowe.
W końcu skończyło mi się jedzenie.
Nie miałem wyjścia i musiałem pójść do miasta.
Tylko chlebek, nieznajomy?
To będzie 99 centów.
Hej, to nie żaden nieznajomy.
To pewnie ten tajemniczy naukowiec,
który mieszka w lesie.
Nie, nie, bierzecie mnie za kogoś innego.
Słyszałem dziwne opowieści o tej starej chacie.
Tak, tajemnicze światła i straszne eksperymenty.
Dałabym wszystko, żeby zobaczyć jakie sekrety tam chowasz.
Ja też. Organizujesz wycieczki?
Nie, naprawdę, ja...
Tak, organizuję.
Dziesięć... nie, nie, piętnaście dolarów za osobę.
To mówiłeś, że jak masz na imię,
tajemniczy panie?
Stan... ford.
Stanford Pines.
Wchodźcie śmiało do świata czarów czy coś.
Strzeżcie się kujońskiej kostki.
Moje oko!
Zapewniam, że to nie zostanie ci na zawsze.
I za to zapłaciłam 15 dolarów?
Macie szczęście, że nie przyszliście tu z poprzednią grupą.
Nigdy nie wyszli stąd żywi.
Co nie?
Żartowniś.
I wtedy wpadłem na pomysł.
Nie mogłem opuścić domu brata
bez odkrycia, jak go uratować.
Ale musiałem jakoś spłacać jego hipotekę.
Po raz pierwszy w moim życiu,
ludzie naprawdę kupowali to, co im chciałem sprzedać.
I tak powstała Chata Morderstw.
Później zmieniłem nazwę na Chatę Tajemnic.
Wreszcie znalazłem coś, w czym byłem dobry.
Choć raz bycie kłamcą i oszustem się opłaciło.
Stary ja był martwy.
Nawet upozorowałem wypadek samochodowy, by to udowodnić.
Za dnia byłem Stanfordem Pinesem, panem Tajemniczym.
Ale noce spędzałem w piwnicy,
starając się sprowadzić z powrotem prawdziwego Stanforda.
Nie mogłem ryzykować, że ktoś dowie się prawdy
i przeszkodzi mi w mojej misji.
Więc okłamałem wszystkich.
Całe miasto, moją rodzinę, waszych rodziców.
Nawet was, dzieciaki.
Czyli przez cały czas tylko próbowałeś ocalić swojego brata.
Wujku Stanku, przepraszam, że ci nie wierzyłem.
Nic nie szkodzi, mały.
Sam bym też sobie nie uwierzył.
Słyszałem rozmowę. Dźwięk pochodził z piwnicy.
O nie, już za późno. Agenci idą po nas.
I co teraz?
O rany, byłem tak oczarowany twoją dramatyczną opowieścią,
że zapomniałem o tych na górze.
Czekaj. Zapomnieć. To jest to.
Myślę, że wiem, jak możemy poradzić sobie z tymi agentami.
Oczywiście.
Nie wiem, jak udało ci się to zdobyć,
ale nada się idealnie.
Mogę dostosować sygnał do częstotliwości radiowej.
Już. A teraz wszyscy zasłońcie uszy!
I na ziemię! Już!
Sir, wygląda na to, że za automatem są ukryte drzwi.
Doskonale. Połączcie mnie z Waszyngtonem.
Ćwiczyłem dźwięki podekscytowania na tę okazję.
Hej, słyszysz to?
Co? Gdzie ja jestem?
Dlaczego stoję przy jakimś głupkowatym domku rozrywki?
Wstańcie, panowie.
Wysłano mnie tu z najnowszymi wiadomościami z Waszyngtonu.
Zgodnie z tym raportem,
aktywność sejsmiczna w Gravity Falls
była spowodowana promieniowaniem
niezgłoszonego wcześniej deszczu meteorytów.
Wielki wstyd dla całego pańskiego wydziału.
Na szczęście wysłano mnie tu, bym posprzątał wasz bałagan.
Potrzebne mi będą wszystkie wasze dyskietki
i kasety. Tak?
Wszystko na temat tej sprawy było przechowywane na tym pendrivie.
To na co czekacie? Na buziaczka w policzek?
Wynoście się stąd, zanim postawię wasze tyłki przed sądem wojskowym.
Tak, sir. Przepraszamy, sir.
Fałszywy alarm, chłopaki.
Wujku Stanfordzie, to było niesamowite.
Nie przesadzajmy. Nic nadzwyczajnego.
Dzięki, dzieciaki.
Mówcie mi Ford.
Jasne. Dzięki, wujku Fordzie.
Czy miałbyś coś przeciwko,
żebym zadał ci kilka milionów pytań o Wodogrzmoty Małe?
No cóż, ja...
No dobra, dzieciaki. To był długi dzień.
Ja i mój brat mamy dużo do obgadania.
Może pójdziecie spać, co?
Ale to jest autor.
Tak długo czekałem, by zapytać o...
Powiedziałem do łóżek!
To ja pójdę się przejść.
Wendy, muszę ci opowiedzieć o czymś niezwykłym.
Wstrzymaj się ze wszystkim na 14 godzin.
Spójrz na nas.
Kiedy się tak zestarzeliśmy?
Wyglądasz jak ojciec.
Nie mów tak.
Stanley, przejdźmy do sedna.
Możesz tu zostać przez całe lato i opiekować się dzieciakami.
Ja się schowam w piwnicy
i spróbuję naprawić wszystkie szkody.
Ale kiedy lato dobiegnie końca,
oddasz mi mój dom,
oddasz mi moją tożsamość
i ten cyrk z Tajemniczą Chatą skończy się na zawsze.
Rozumiemy się?
Ty naprawdę mi nie podziękujesz, mam rację?
Dobra. Ale pod jednym warunkiem.
Będziesz trzymał się z dala od dzieciaków.
Nie chcę, żeby stało im się coś złego.
Bo o ile dobrze rozumiem,
oni są jedyną rodziną, jaka mi została.
Słyszałeś, o czym gadali?
Wydaje mi się, że powiedzieli,
że kupią nam szczeniaczki zrobione z lodów.
Ale mogłam coś pokręcić.
Nie wiem, czy to jest złe, czy dobre.
Chciałem poznać autora, ale...
Tak. Podobało mi się to, jak sprawy się miały wcześniej...
Tylko my i Stanek
i raz na jakiś czas wielki goblin.
Na pewno jakoś to się ułoży.
Dipper, nie wydaje ci się, że możemy skończyć jak Stan i Ford?
Co masz na myśli?
Byli najlepszymi przyjaciółmi,
ale potem zaczęli się głupio zachowywać.
Obiecasz mi, że nie staniesz się głupi?
Na pewno nie głupszy od ciebie, głupolu.
Dobranoc, głupi.
Dobranoc, głupia.
Okazało się, ze drugi Stan,
ten, którego znamy,
miał naprawdę na imię Stanley,
a ten pierwszy Stan to był Stanford,
ale nie wiedzieliśmy o tym
dopóki Stanford nie wyszedł z portalu,
który wcześniej sam zbudował,
ale potem Stanley udawał, że był Stanfordem,
stworzył portal, ponieważ jest Stanem,
ale jednak nie był Stanem.
Soos, jest trzecia nad ranem.
Okej, okej. Rozumiem.
Wracając, akt drugi. Stan zaczął...