Właśnie zjadłam całą torbę chrupek serowych bez użycia rąk.
Leniwy wtorku, wróciłeś do nas w wielkim stylu.
Tak, miło w końcu spędzić dzień,
w którym nie dzieje się absolutnie nic ciekawego.
Wszyscy na ziemię! Nie dajcie mu posmakować ludzkiego mięsa.
- Co to jest? - Możemy to zatrzymać?
Zabij to! Zabij to!
Cierpliwości.
I... mam cię!
Świetnie. A teraz wynoś się z tym.
Pachnie jak rzygi śmierci.
Wujku Fordzie, potrzebujesz pomocy?
Przeczytałem w twoim dzienniku wszystko na temat tych istot
- i myślę, że wiem... - Nie! Przykro mi, Dipper.
Ale na mrocznej, dziwnej ścieżce, którą idę, nie możesz iść za mną.
Zawołajcie mnie na obiad.
To może następnym razem? Albo nie.
- Albo nigdy. - Dipper, nie bierz tego do siebie.
Nie, bierz to do siebie. Bardzo mocno i na poważnie.
Mój brat jest groźnym mądralą,
a to z czym zadziera jest nawet gorsze.
Wyświadcz sobie przysługę i trzymaj się od niego z daleka, rozumiemy się?
Ale wujku Stanku, przez całe lato
chciałem wiedzieć, kim jest autor dzienników.
A teraz gość mieszka sobie w naszej piwnicy, a ja nawet nie mogę z nim pogadać.
Nie przejmuj się tym, co jest w piwnicy.
Twoje miejsce jest tu na górze ze mną i Mabel.
Tak!
Poza tym finał sezonu Kaczo-tektywa ma premierę w ten piątek.
Tu masz wszystkie zagadki, jakich ci trzeba w tym tygodniu.
No chodź, kwakaj z nami, Dipper. Kwak, kwak, kwak.
Tak. Kwak, kwak, kwak.
Kwak, kwak, kwak! Dlaczego on nie kwacze?
Napisy przygotował ikskoks Zapraszam na https://facebook.com/ikskoks
"Wodogrzmoty Małe" "Lochy, lochy i więcej lochów"
Kochani rodzice,
jesteśmy w Wodogrzmotach Małych od kilku miesięcy
i tyle się już wydarzyło.
Wczoraj na przykład, przez miasto przeszedł kataklizm prawie niszcząc
wszechświat i doszczętnie rujnując całe miasto.
Mówią, że to było trzęsienie ziemi, ale wiecie co ja myślę?
Myślę, że zacznę podawać ciasta z ananasem do góry nogami.
Mam rację? Mam rację?
Niech się rozpocznie odbudowa miasta.
Kulo do niszczenia, zacznij coś niszczyć.
Ale najfajniejszym, co wydarzyło się w to lato było to,
że brat bliźniak wujka Stanka wyszedł ze swojego portalu.
I teraz mamy dwóch wujków w cenie jednego.
Są razem tacy rozkoszni.
"Tak bardzo się kochamy!"
Mabel, nigdy nie zgadniesz, co znalazłem dzisiaj w sklepie.
Psy. Psy z kapeluszami!
Nie. To moja ulubiona gra z gadką fantasy, liczeniem poziomów,
statystykami i papierem milimetrowym na całym świecie.
"Lochy, lochy i więcej lochów"!
- Chcesz ze mną pograć? - Lubię jednorożce,
a ten elf wygląda obiecująco.
- Jak się w to gra? - Zasady są proste.
Najpierw rzucasz 38-ścienną kostką, aby ustalić poziom
kuli mocy w celu określenia statystyk gracza.
Te kule odnoszą się bezpośrednio do ilości
kwadrantów mocy, nad którymi panuje twoja drużyna,
które są odwrotnością anty-kwadrantów z twojej torby na kwadranty.
- I potem jeździmy na jednorożcach? - Tak!
I nie.
Najpierw rysujemy schemat.
To coś jak "Praca domowa: gra".
No chodź, Mabel. Do gry potrzeba przynajmniej dwóch osób.
No proszę, a co my tu mamy? Dwie osoby!
Hej, Soos, masz ochotę na partyjkę L & L & więcej L?
Sorki, Dipper. Nie przepadam za grami ze schematami.
- Bardziej mnie kręci DFGGD. - Że co?
DFGGD.
"Dorośli Faceci Grający w Gry na Dworze".
To klub, w którym bracia rzemieślnicy pełni pasji
przenoszą swoje marzenia do magicznej rzeczywistości.
- Uwolnij kapłankę, elfi magu. - Nigdy, paladynie Radmasterze!
Kula ognia, kula ognia, kula ognia!
Jestem fortecą!
No cóż. Dzięki za chęci, Soos.
Czy to jest ta gra, w której jest dużo matmy i pisania
i w niczym nie przypomina obrazka na pudełku?
Tak, dokładnie! Chcesz ze mną pograć, wujku Stanku?
Ha! Słuchaj no, młody. Wolę rzucać kośćmi w Las Vegas.
Poza tym tylko gra stworzona przez nerdów
mogłaby mieć "charyzmę" jako cechę postaci.
Słuchajcie tego: "Kiedy spotkasz na drodze wrogów,
- schroń się pod elfią przyporą." - Ha ha, powiedz to jeszcze raz.
Przypora.
Hej, śmiejcie się, ile chcecie.
Po prostu nie jesteście dość mądrzy, by to zrozumieć.
Sorka, młody, ale to jest trochę nerdowskie.
To ja lecę na oblężenie fortecy goblinów.
Do ogródka mojej babci!
Nieźle, wyrzuciłeś 17.
To jest smutne.
Może powinienem wrócić do mojej obsesji na punkcie Wendy.
Hej, oddawaj. No dalej, Kozimierzu. Puszczaj.
O nie, moja 38-ścienna kostka!
- Dipper, stój! - Wujku Fordzie.
Co ci mówiłem o schodzeniu tu na dół?
Moja praca jest zbyt niebezpieczna dla ciekawskich,
którzy choć przez chwilę... Czekaj. Czy to jest 38-ścienna kostka
z gry "Lochy, lochy i więcej lochów"?
Tak. Znasz tę grę?
Z długopisem i papierem, tarczą i mieczem...
...nasza misja będzie słodką nagrodą!
To jest moja najulubieńsza gra w całym wieloświecie.
Nie mogę uwierzyć, że wciąż ją produkują.
Produkują. I przez cały dzień szukałem kogoś, kto chciałby ze mną zagrać.
Chłopcze, wiesz, co to oznacza?
Muszę przestać robić to, co do tej pory robiłem
i z tobą pograć!
Po tym na pewno zostanie ślad.
No dobra. Myślę, że mamy już wszystko, czego nam trzeba do obejrzenia
jutrzejszej końcówki sezonu Kaczo-tektywa.
Zrobiłam nawet specjalne podajniki, żebyśmy mogli jeść
bez spuszczania wzroku z ekranu.
A ja odtworzyłem głównego bohatera z części wypchanych zwierząt.
Kwak, kwak. Jestem Kaczo-tektyw. Kto mi ukradł chleb?
To takie pokręcone.
- Dipperowi by się spodobało. - Tak. Gdzie tak w ogóle jest ten smarkacz?
Nie widziałem go przez całe popołudnie.
Wchodzisz do komnaty.
Księżniczka Nieosiągalna cię uwodzi.
Ale czekaj, to pułapka!
To iluzja stworzona przez Prawdopodobnitora Irytującego.
Znasz jego słabość, nie?
Statystyczne anomalie powyżej 37,
ale nie przekraczające 51.
Dobrze ci tak, papierowy czarodzieju!
Staruszek wygląda nieco inaczej niż za moich czasów.
Tak, zmieniają wygląd postaci co kilka lat.
Na szczęście ominął cię okres,
kiedy twórcy gry próbowali ją "ufajnić".
Ziomuś, ta gra jest nudna.
Ośmielacie się wyzwać Probabilitizzle'go?
♪ Odłóż kota i rzuć kostką. ♪
♪ Nie wkurzaj czarodzieja, bo czarodziej... ♪
...zestaw zawiera 9 nowych kości!
- Dostępne w sklepach z fajnymi grami. - Pokój!
Lata 90-te musiały być strasznie mrocznym okresem.
Wydaje się, że to był odpowiedni czas na utknięcie między wymiarami.
Wujku Fordzie, chciałbym cię o coś spytać.
Gdzie byłeś, zanim wyszedłeś z tej maszyny
i co robiłeś w piwnicy ten cały czas?
Pracujesz nad czymś za tą kurtyną?
Dipper, najlepiej będzie jak ty i reszta rodziny
będziecie trzymali się od tego z daleka.
Tak szczerze to nie wiem, czy ktokolwiek byłby wstanie udźwignąć ciężar prawdy.
Ja na pewno dam radę.
Ale mogę pokazać ci coś, co przyniosłem do tego wymiaru.
Nieskończono-ścienna kostka.
To takie fajne... i niemożliwe.
Te kostki są zakazane w 9000 wymiarów.
Chcesz wiedzieć dlaczego? Spójrz na te symbole.
Nieskończone ściany oznaczają nieskończone wyniki rzutów.
Wszystko mogłoby się stać, gdybym nią rzucił.
Nasze twarze mogłyby się stopić.
Świat mógłby zmienić kształt w jajko.
Albo wyrzuciłbyś osiem. Kto wie?
Właśnie dlatego muszę ją trzymać w tym tanim, plastikowym pudełku ochronnym.
Wracajmy do gry. Prawdopodobnitor jest na skraju porażki.
I gdybym dał smoka tutaj. I jeszcze plus trzy do ognia...
Dipper, położysz się w końcu do łóżka? Całe godziny już gadasz w języku ćwoków.
Przepraszam, Mabel. Muszę skończyć ten loch.
Jutro całkowicie zagnę wujka Forda.
Nie mogę się doczekać, żeby zobaczyć wyraz jego twarzy!
Ostatnio spędzasz dużo czasu ze starym Fordkiem, co?
Nawet nie wiesz jak dużo. To było pewne, że autor musi być fajny,
ale jest lepszy niż sobie wyobrażałem!
I nie nabija się ze mnie przez cały czas,
- tak jak ty i wujek Stanek. - Poczekaj jeszcze trochę.
Nie, tu mnie masz.
Masz mnie.
Dzięki za przyjście do nas na dzisiejszy
finał Kaczo-tektywa, Grenda.
Nie ma sprawy. Jestem przywiązana do losów bohaterów tego serialu.
Hej, hej, patrzcie no. Ktoś się wystroił.
To ważny wieczór. Myślę, że pamiętamy,
gdzie byliśmy, kiedy dowiedzieliśmy się, że Kaczo-tektyw został postrzelony.
Wszyscy na pozycje!
Papier milimetrowy! Zabić to! Zabić to!
Dipper, czy moglibyście przenieść się do innego pokoju?
Nie ma opcji. Skończyło nam się miejsce w piwnicy,
a chcemy pobić światowy rekord. Rzucam!
Trzydzieści dwa!
- Tak! 7000 punktów obrażeń! - Masz mnie.
Dlaczego to się dzieje?
Chcesz pobić rekord, Ford?
Już go masz w kategorii najbardziej nerdowskiego starca.
Hej, ja przynajmniej nie oglądam kreskówek.
Musisz wiedzieć, że Kaczo-tektyw ma w sobie bardzo ważny wątek
tajemnicy i całe pokłady humoru, który zostaje w głowach dzieci.
Nie łapię większości żartów, ale lubię zwierzęta w ludzkich sytuacjach.
Wujku Stanku, odcinek zacznie się za kilka minut.
Odsuń rękę i zapłać cenę.
Niby ile? 50 magicznych, krasnoludzkich dolarów?
Nie kpij z naszego zmyślonego systemu walutowego!
Będę kpił z czego chcę. To mój salon.
To mój dom! Ty...
Słuchaj, Stan. Czy kiedykolwiek przyszło ci na myśl,
że gdybyś do nas dołączył, mógłbyś mieć z tego radochę?
Że co? Teraz ty mnie posłuchaj.
Dopóki żyję ja nigdy...
- Wujku Stanku, czekaj! - przenigdy...
Stanley!
...nie zagram w waszą sztywniacką grę!
Nie!
Śmiertelnicy z wymiaru "46 Retrospekcji".
Uklęknijcie przede mną i...
płaczcie!
Jestem Prawdopodobnitor, najwspanialszy czarodziej w całej matmologii.
- W granicy błędu wielkości 0,4. - Czy to normalne?
Pojawiłeś się tu, by wysłać nas na misję życia,
bo jesteśmy najmądrzejszymi graczami, jakich spotkałeś.
Jesteście najmądrzejszymi graczami, jakich spotkałem.
Właśnie dlatego zjem wasze mózgi, aby wchłonąć waszą inteligencję.
Tym się zajmuję.
- To jego hobby. - Co?!
Pojmać ich!
Twoja matematyka nie ma szans z moim pistoletem!
Promień matematyczny!
Nie będę tu grał w gierki!
A teraz do lasu. Czas na ostateczną rozgrywkę.
No i mamy wolny pokój.
Kto chce obejrzeć Kaczo-tektywa?
Nikt? Więcej miejsca na kanapie dla Grendy.
O nie. Ten stuknięty mag chce zjeść
mózg mojego brata. Musimy go powstrzymać!
Może najpierw dajmy mu zjeść parę kęsów mózgu Forda.
Bardzo mu to nie zaszkodzi.
- Wujku Stanku! - No dobra, już dobra.
Raczej nie mamy innego wyjścia i musimy iść na...
epicką przygodę życia.
Niech każdy weźmie dla siebie broń.
Super.
Idziemy po ciebie, Dipper. I wujku Fordzie.
I może też po tego przystojnego elfa. O ile on ma z tym coś wspólnego.
Z każdym kolejnym zjedzonym mózgiem wzrasta moja czaro-inteligencja.
Gdybym mógł ruszać rękami, wykrzywiłbym ci każdą część twojej twarzy.
Nadszedł czas. Przygotuj kocioł do gotowania mózgów, przystojny elfie.
Tak, Prawdopodobnitorze.
Musimy być już blisko.
Wróżki gryzą mnie coraz częściej.
Hej, patrz, słuchaj.
Stać! Wy, intruzi, wtargnęliście
do pradawnego lasu Maga Prawdopodobnitora.
Jeśli chcecie przejść dalej,
najpierw musicie ukończyć siedem nieziemsko trudnych zadań.
- Każde trudniejsze od poprzednie... - Nie!
Czy on... nie żyje?
Jest magiczny, skarbie. Na pewno nic mu nie jest.
W tym lesie nie ma glin. Zabieramy to ze sobą do grobów.
- Co zrobimy, co zrobimy? - Przestań myśleć, Dipper.
Im bardziej aktywny jest twój mózg, tym bardziej on chce go zjeść.
Czas na mały problem matematyczny.
Kiedy już usunę mózgi z waszych czaszek,
dodam do nich soli i odejmę waszą rodzinę, co mi pozostanie?
Twój tyłek!
Co? Mój tyłek nie jest częścią tego równania.
Niech to! Jak wam się udało pokonać mojego jednego strażnika?
Niech tak będzie. Wasza rodzina może was uratować tylko w jeden sposób.
Musicie mnie pokonać
w "Lochy, lochy i więcej lochów",
w edycji w prawdziwym życiu!
- Co? No dajcie spokój. - Wybieram moich bohaterów kontra...
waszych.
Moje uszy! Są takie spiczaste.
Oby pod tą tuniką było jakieś ubranie.
O nie, nic tam nie ma.
Ty tak na serio?
Nie możemy posiłować się na ręce albo coś?
Nie przesadzaj. Ta gra daje sporo frajdy.
Mama spakowała mi drugie śniadanie.
Plastry jabłka? Zjem to na końcu.
Zapoznaj mnie z zasadami, brzydalu.
W tej grze toczy się bitwa o zwycięstwo.
Pomagamy naszym bohaterom rzucając zaklęcia o sile zależnej od rzutu kostki.
Jeśli wygracie, powrócę do mojego wymiaru.
Ale jak ja wygram, to zjem ich mózgi.
Hej, nie jestem pewien, czy to taki dobry...
- Umowa stoi! - O rany.
Niech gra się rozpocznie!
Atakujcie!
Co mamy robić? Jakie tu są ruchy?
Nie ma żadnych ruchów. Wymyślasz je.
- Co? Serio? - Tak. Próbowałem ci powiedzieć.
Ta gra wymaga nie tylko zdolności matematycznych,
ale także ryzyka i wyobraźni.
- Ryzyka! - Wyobraźni?
Wujku Stanku, wymyśl coś. To prawie to samo co kłamanie.
Przywołuję...
tarczę tarczowania.
- Ha! Dobrze nam idzie. - Zaklęcie odwołania tarczy tarczowania.
Przywołuję rechotkowe buty skoku.
Ogniste miecze.
Super długie ogniste miecze!
Nie!
Szlag by to. Nigdy nie powstrzymacie mojego...
Ogro-nada. To jest dokładnie to, o czym myślicie!
Przywołuję Centaur-taura!
Mabel, jestem taki zmieszany i jednocześnie dumny w tej chwili.
- Tak! - Ha ha! Tak!
Ha ha ha, tak! Zostawiłem najgorsze na sam koniec.
- O nie. - Niemożli-bestia.
Hej, myślałem, że wycofali tego potwora.
Pomyśl jeszcze raz. Gram w kontrowersyjną
edycję z lat 1991-1992.
- Wymyślę dla was broń. - Nie rozumiesz.
To najpotężniejszy potwór w całej grze.
Można go pokonać tylko przez wyrzucenie idealnej 38-ki.
Ale szanse na to są...
Hej, małe szanse są tym, czego pragniesz,
kiedy jesteś światowej klasy hazardzistą.
No dobra, Stan. Dasz radę.
Tatuś potrzebuje nowiutkiej pary... bliźniaków!
- Nie! - Przykro mi, magu.
Wszystkie twoje mądrości nie mają szans ze szczęściem głupiego.
Przywołuję babeczki śmierci!
Tak!
Gra się skończyła. Excelsi-wszystko-jedno.
Nie! Wracam do mojego wymiaru.
Zmieniam się w czystą matematykę. Jakie są na to szanse?
Wujku Stanku, to było niesamowite.
Skąd wiedziałeś, że uda ci się wygrać?
Dobry hazardzista nigdy nie zdradza swoich sekretów.
To była dobra zabawa dla osób od ośmiu do osiemdziesięciu lat.
Albo do miliona. Zależy jak starzy jesteście.
Przepraszam za nabijanie się z twojej gry.
Wiadomo, że może być zbyt kujońska dla mnie,
ale jest w sam raz kujońska dla ciebie i mojego brata.
I jeśli chcielibyście czasem pograć ze sobą, to nie będę wam w tym przeszkadzał.
Tak w sumie to po tym wszystkim potrzebuję nieco odmóżdżającej rozrywki.
Ludzie, możemy obejrzeć drugi pokaz Kaczo-tektywa!
Nie jest jeszcze za późno.
Odchodzę do tego wielkiego stawu w niebie.
Szkoda, że nie wiem, kto cię postrzelił.
Jedyną osobą sprytną na tyle, by pokonać Kaczo-tektywa jest...
inny Kaczo-tektyw!
Czas dokończyć robotę...
BRACIE BLIŹNIAKU!
Przez cały czas miał brata bliźniaka?
To ten wielki zwrot akcji, na który czekaliśmy?
- Co za zdzierstwo! - Przewidziałem to już rok temu.
To będzie tutaj, gdybyś kiedyś tego potrzebował.
Naprawdę?
Nawet jeśli to ja wywołałem ten cały bałagan z graniem w grę na żywo?
Chyba obu nas trochę poniosło.
Myślę, że oboje potrzebowaliśmy przyjaciela.
Dipper, mogę ci coś powiedzieć?
Pytałeś mnie wcześniej o to, nad czym pracuję.
Cóż...
Zniszczyłem portal.
Międzywymiarowa brama jest zbyt niebezpieczna
dla naszego świata.
Właśnie dlatego byłem zły na Stana za reaktywację portalu.
Uratował mnie, ale tak jak się obawiałem,
przez niestabilność maszyny utworzyło się to.
Międzywymiarowa szczelina.
Została już zabezpieczona, ale jest niesamowicie niebezpieczna.
Dipper, nie możesz nikomu o tym powiedzieć.
Ani Stanowi, ani nawet twojej siostrze.
- Zrozumiałeś? - Oczywiście.
Dawno temu przysporzyłem sobie wielu wrogów.
Ale ufam, że dochowasz tajemnicy.
A teraz zmykaj do łóżka. Mam wiele badań do przeprowadzenia.
- Dobranoc, wujku Fordzie. - Dobranoc, Dipper.
Czy kiedykolwiek myśleliście o tym, że może robimy to,
bo nasze życia nie są wystarczająco wyjątkowe?
Że używamy wyobraźni jako ucieczki od
samodoskonalenia, którego wszyscy potrzebujemy?
Że może powinniśmy stawić temu czoła i wyjść do ludzi?
- Fortece nie mówią, misiek. - Jestem fortecą.
Czy komuś chce się go ratować?
- Jestem zmęczony. - Nie, dzięki.
- Szkoda go trochę. - To był długi dzień...
Napisy przygotował ikskoks Zapraszam na https://facebook.com/ikskoks