Dzieńdoberek, Dipper.
Zgadnij, kto to?
Co za niespodzianka.
Czy to nie jest pan Odwrócongton?
Od jak dawna cię nie widziałem? Od trzeciej klasy?
Zgadza się. Jestem tu, żeby dostarczyć ci
Odwrócongtostyczną wiadomość!
Czy to wiadomość, że już jesteśmy za starzy na takie zabawy?
W sumie tak.
Chodzi o to, że został już dokładnie tydzień do naszych 13 urodzin!
O ja! Lada dzień nasze urodziny?
Niedługo zostaniemy prawdziwymi nastolatkami!
Wreszcie będę mogła przestać czytać magazyny dla dzieci,
a zacznę czytać gazetki dla młodszych nastolatków.
Filmy od 13 lat, nadchodzę!
I został tylko jeden rok do liceum.
Liceum, Dipper!
Tam, gdzie dziewczynki stają się kobietami,
i uczą nas...
wiesz czego.
Trygonometrii?
Dokładnie.
To nie są jedyne dobre wieści tego ranka.
W ciągu tego tygodnia przyjdzie mój "zestaw do robienia kuca" dla seniorów.
Tak jakby mam teraz ciężki okres.
Już za tydzień moja babcia w końcu pozwoli mi jeść krakersy w łóżku.
Nasza przyszłość rysuje się w jasnych kolorach.
- Przyszłość. - Przyszłość.
Przyszłość!
Sorka, ale nie mogę brać cię na poważnie z tą twarzą na twojej brodzie.
Jaką twarzą, Dipper?
Zmieniasz głos, więc wiesz, o czym mówię.
Nie mam pojęcia, o co ci chodzi.
Coś jest z tobą nie tak.
Z naszą dwójką coś jest nie tak.
Napisy przygotował ikskoks Zapraszam na https://facebook.com/ikskoks
No dobra, imprezowicze.
Już za tydzień będziemy nastolatkami, a wakacje powoli się kończą,
więc musimy urządzić najlepszą imprezę wszech czasów!
Mówię o piniatach, które w środku mają mniejsze piniaty.
Bum, marzenia się spełniają.
Musimy zaprosić wszystkich w mieście.
Zobaczmy.
Jak stoją sprawy z gnomami?
Nie tak szybko, głupole.
Po tym incydencie z zombie
nikomu nie wolno urządzać kolejnej imprezy w tym domu.
Nadal znajduję szczątki nieumarłych między poduszkami na fotelu.
Ale wujku Stanku, potrzebujemy miejsca na przyjęcie.
Możecie wynająć salę gimnastyczną liceum w Wodogrzmotach
i tam urządzić swoje urodziny.
Nikogo tam nie ma przez całe lato.
Sala gimnastyczna to świetny pomysł, Soos.
Do liceum!
Dipper, twarz mi się pali!
Będę za sekundę.
Wujku Fordzie, wszystko w porządku?
Nic mi nie jest.
Tak tylko krzyknąłem, żeby się upewnić, że na pewno tu przyjdziesz.
Ale twoja twarz naprawdę się pali.
W ten sposób szybciej można się ogolić.
Posłuchaj, Dipper.
Mam do wykonania bardzo ważną misję
i tylko ty możesz mi pomóc.
Pamiętasz tę między wymiarową szczelinę, którą ci pokazałem?
Zaczyna pękać.
Na to właśnie czekał Bill.
Jeśli pęknie, rzeczywistość jaką znamy, już nigdy nie będzie taka sama.
Hipotetyczne i katastrofalne wydarzenie które nazywam Dziwno-geddon!
Bill cały czas knuje i użyje każdej sztuczki,
od oszustwa aż do bezpośredniego przejęcia, żeby do tego doprowadzić.
Ale ze względu na los całej ludzkości nie możemy mu na to pozwolić.
- Co z tym zrobimy? - Załatamy szczelinę.
Wyjaśnię po drodze.
- Czekaj. A co z Mabel? - Nic nie szkodzi, Dipper.
Powinieneś pójść razem z wujkiem Fordem uratować świat, czy co tam chcesz.
Na pewno?
Będziemy zajmować się urodzinowymi bzdetami przez cały tydzień.
W dodatku spakowałam nam te walkie-talkie.
To jedna na moją misję urodzinową
a druga na twoją misję dla bystrzaków.
Czy nie mówiłem, że los wszechświata wisi na włosku?
Szybko. Nie mamy za wiele czasu.
No dobra, Dipper, to twoja pierwsza większa misja z Fordem
i szansa na wykazanie się.
Nie schrzań tego.
Nic mi nie jest.
O ja, Soos, mówiłeś, że to miejsce jest puste.
Ziomeczki! Co tam?
Wendy, co ty tu robisz?
Rejestracja do liceum.
To ci dopiero. Ja pójdę do liceum dopiero za rok.
Uważasz, że twoje szkolne doświadczenia są
w stylu komedii romantycznych czy szalonych filmów akcji?
To bardziej horror dla nastolatka.
Liceum jest najgorsze.
Zajęcia stają się super trudne,
twoje ciało obraca się przeciwko tobie,
a najgorsze jest to, że wszyscy cię nienawidzą.
Nie dam rady. Nie wytrzymam tu kolejnego roku.
Moje hormony są jak spocona klatka.
Czemu nikt nie śpiewa o podążaniu za marzeniami?
W telewizji widziałam, że liceum jest czymś podobnym do musicalu.
Telewizja kłamie.
Jeśli możesz uniknąć dorastania, to się tego trzymaj.
Dałabym wszystko, żeby znów mieć 12 lat.
A tak w ogóle, co wy tu robicie?
Po prostu szukam miejsca, gdzie moglibyśmy urządzić nasze 13 urodziny.
Wendy Borduroy?
To znaczy Corduroy.
Corduroy.
Widzisz, co mam na myśli?
Mistrzyni Mabel do Dipper-doga.
Możemy urządzić naszą imprezę na sali gimnastycznej,
ale musimy porozmawiać o liceum.
Zaczynam myśleć, że to może nie być
taka niesamowita przyszłość, jakiej się spodziewamy. Odbiór.
Teraz nie jest na to dobry moment, Mabel.
Pogadamy, kiedy wrócę do...
Dipper? Zgłoś się, zgłoś się.
Wiem, co poprawi ci humor.
Chodźmy dostarczyć zaproszenia twoim przyjaciołom.
Tak!
NIE MA UCIECZKI
Mabel? Mabel, jesteś tam?
Dipper, w celu załatania szczeliny na stałe,
będziemy potrzebowali kleju silniejszego niż wszystko inne na ziemi.
Czegoś... spoza naszej planety.
Co masz na myśli?
Dipper, spójrz na dziwny kształt tych klifów.
Czy coś ci to przypomina?
No nie gadaj...
Według moich badań, cała dolina
wokół Wodogrzmotów została uformowana, kiedy pozaziemski obiekt
rozbił się tutaj miliony lat temu.
Czy to ten statek jest przyczyną dziwnych właściwości miasta?
A może dziwne właściwości miasta przyciągnęły tu ufo?
Nikt nie zna odpowiedzi.
Ale to szaleństwo! Gdzie się podział spodek?
Czasami najdziwniejsze rzeczy na świecie są tuż pod naszymi nosami.
Albo pod naszymi stopami, jak w tym szczególnym przypadku.
Być może będziesz chciał się odsunąć.
Ten pistolet magnetyczny jest w stanie wyrwać plomby
z czyichś ust z odległości 30 metrów.
Przychodziłem tu po części przez wiele lat.
Myślisz, że skąd miałem materiały na budowę mojego portalu?
Ty... Ja... Słowa... Nie potrafię nic wykrztusić.
A teraz chodź. I weź to.
Nie martw się, byłem tam już wiele razy.
Wszyscy kosmici są martwi od milionów lat.
Prawdopodobnie.
Nie mogę uwierzyć, że pod tym miastem
było ogromne UFO przez cały ten czas.
Chciałbym, żeby mój umysł mógł w tej chwili reagować tak jak twój, Dipper.
Kiedy odkrycie dowodu na życie pozaziemskie miało w sobie tę iskrę.
Teraz to nic specjalnego.
Razem z McGucketem ciągle tu schodziliśmy,
żeby podbierać im sprzęt i badać ich język.
Ale super!
Substancja potrzebna do zamknięcia szczeliny
to kosmiczny klej, silny na tyle, by utrzymać kadłub spodka w całości.
Jedna porcja tego kleju powinna wystarczyć do zalepienia pęknięcia w czasoprzestrzeni.
Ale jeśli przez przypadek go dotkniesz, zatkasz sobie wszystkie pory na twarzy.
Więc lepiej tego nie rób.
Odpal swój pistolet magnetyczny i chodź za mną!
- Hop! - Wujku Fordzie!
Twoja kolej! Powiedz "hop". To pomaga!
Po prostu aktywuj magnes i zeskocz w dół.
Włącz się. No dawaj!
Magnes!
Przydałaby się pomoc.
Cześć, Mabel.
Zdążyłaś w sam raz na naszą popołudniową rozmowę o chłopakach.
Mam tu coś lepszego... bum!
Impreza z okazji naszych 13 urodzin!
O rany, wasze urodziny są ostatniego dnia lata.
Nie będę mogła przyjść.
Jak to?
W tym tygodniu lecę z Mariuszem do Austrii, żeby zobaczyć jego zamek, czy coś.
Jest taki zaborczy!
Nie będzie cię w mieście w moje urodziny?
Ale chociaż ty będziesz mogła przyjść, co nie, Candy?
Przykro mi, Mabel, ale moi rodzice w tym roku wysyłają mnie na obóz muzyczny.
Przed obozem muzycznym nie ma ucieczki.
Czyli żadna z was nie będzie mogła przyjść na moje przyjęcie?
I nie będziecie mogły się ze mną pożegnać pod koniec lata?
Przykro nam, Mabel.
Lato mija tak szybko.
Mariuszu, teraz nie jest dobra chwila!
Chyba muszę poprosić przez radio o wsparcie emocjonalne.
Dipper, proszę, zgłoś się.
Nasza misja urodzinowa zaczyna palić się w oczach.
Odbiór.
To jest ich magazyn.
To miejsce powinno być solidnie chronione,
ale teraz wszystko jest porzucone.
No śmiało, wciśnij jakiś guzik.
Wszystkie są nieaktywne od milionów lat.
Clara, czy zjadłaś moją stodołę?
Klej powinien gdzieś tu być, więc miej oczy szeroko otwarte.
Dipper, muszę cię o coś spytać.
Myślałeś już o swojej przyszłości?
Nie. Nie za bardzo.
No może poza skończeniem liceum z wysoką średnią,
tak żeby przyjęli mnie na dobre studia techniczne
z zajęciami z fotografii i produkcji filmów,
co pomoże mi w kręceniu własnego programu o polowaniach na duchy.
Jakbym rozmawiał z młodszą wersją siebie.
Skoro jesteś taki pewien, co chcesz robić w życiu,
po co czekać? Dlaczego masz się marnować w szkole?
Uwierz mi, z chęcią bym to wszystko przyśpieszył,
ale raczej nie mam innego wyjścia.
Dipper, tak sobie myślałem.
Jestem już za stary, by badać Wodogrzmoty na własną rękę.
Muszę wyszkolić następcę, który pomoże mi walczyć z potworami,
rozwiązywać zagadki i chronić to miasto.
I uważam, że to powinien być ktoś z rodziny.
Co masz na myśli?
Czytałem twoje notatki w moim dzienniku
i jestem pod wrażeniem twojego potencjału.
Co byś powiedział na to, by zostać w Wodogrzmotach
po tym, jak lato się skończy i być moim uczniem?
A co ze szkołą?
Dipper, mam 12 doktoratów.
Twoi rodzice byliby zachwyceni z faktu,
że mogę ci zapewnić tak zaawansowaną edukację.
Nie zapominajmy o Mabel.
Będzie całkiem sama w Kalifornii.
Mabel sobie poradzi.
Ma magnetyczną osobowość.
Byłem świadkiem, jak zawarła przyjaźń listową z dostawcą pizzy
w ciągu 60 sekund, kiedy był pod drzwiami.
Rany, nigdy nie byliśmy tak daleko od siebie.
Nie przeszkadza ci to?
Dipper, czy możesz szczerze mi powiedzieć,
że nie myślałeś o tym, że jesteś stworzony do wielkich czynów?
Ja... nie wiem.
To brzmi jak spełnienie marzeń,
ale nie jestem pewien, czy się do tego nadaję.
Bill mnie wykiwał, myliłem się co do portalu Stana.
Nawet nie umiem posługiwać się tym działkiem magnetycznym.
Tak!
- Dipper,znalazłeś klej! - Serio?
Udało ci się, młody.
Chodź zrobimy zdjęcie na pamiątkę.
Wujku Fordzie, mówiłeś, że wszystko tu jest martwe, co nie?
Tak. No chyba, że przypadkowo uruchomiliśmy...
system bezpieczeństwa.
I co robimy?
Posłuchaj mnie bardzo uważnie.
Czytałem o nich. To są droidy obronne, które wykrywają adrenalinę.
Wystarczy, że nie będziesz czuł strachu,
- a one cię nie zobaczą. - Co?
Nie panikuj. Już to robiłem.
Weź głęboki oddech, skup się na swoim intelekcie i opanuj swój strach.
C-c-co? To jakiś obłęd! Ja...
Rób to co ja!
Wujku Fordzie...
Skup się, Dipper!
Ja... Ja...
- Nie umiem! - Padnij!
Nie! Nieee!
Czekaj! Nie!
Nie zbliżaj się. To zbyt niebezpieczne.
Zamknięcie szczeliny jest teraz najważniejsze.
Weź to.
Musisz to zrobić beze mnie.
Użyj kleju. Napraw szczelinę!
Ocal wszechświat, Dipper.
Wujku Fordzie!
Trzymaj się. Biegnę na ratunek.
Nie martw się. Wyciągnę cię stamtąd!
Gdzie to coś cię zabiera?
To zautomatyzowany droid więzienny.
I gdziekolwiek leci, ja już nigdy nie wrócę.
Co?
Nie, nie, nie.
Nie martw się, coś wymyślę.
Dipper, co ty, u licha, wyprawiasz?
Jeszcze chwila, wujku Fordzie.
Wyciągnę cię z tego w ten czy inny sposób.
O nie!
No działaj, działaj!
Wypuść mojego wujka!
Wujku Fordzie!
Wypróbujmy impuls magnetyczny.
O nie. O nie, nie, nie!
No dalej, obudź się.
Musimy stąd uciec zanim...
Hej, ostrzegam cię!
Mam pistolet magnetyczny!
Ach tak? Myślisz, że mnie tym wystraszysz?
Możesz spróbować!
Nic w tym wszechświecie nie zabierze mi wujka!
Śmiało, pokaż, na co cię stać!
Myślałem, że już po mnie.
Nic ci nie jest? Co się stało?
Droid nie wykrył żadnych chemicznych oznak strachu.
Założył, że zagrożenie zostało zneutralizowane
i sam się dezaktywował.
Udało mi się?
Udało ci się.
To jest to, o czym mówiłem.
Myślisz, że jak wiele innych 12-latków
jest w stanie zrobić to, co ty właśnie zrobiłeś?
Hej, wszystko w porządku?
Nie mogę uwierzyć, że to prawie koniec lata.
I teraz kiedy wiem, jak okropne będzie liceum,
już mi się tak nie śpieszy do tych męczarni.
Nikt nie lubi dorastania.
Ale tylko dlatego, że jesteś coraz starsza,
wcale nie musisz tak naprawdę dojrzewać, wiesz?
Weź przykład ze mnie. Zaraz mi stuknie 70 lat, a nadal jem lody na kolację.
Ale nie chcę się żegnać z Wodogrzmotami.
Hej, przynajmniej co by się nie działo po tym lecie,
nadal będziesz miała swojego brata na dobre i na złe.
Nie każdy może to powiedzieć.
Tak. Przynajmniej kiedy wrócę do domu,
Dipper zawsze przy mnie będzie.
Stary, dobry, niezawodny...
Nic ci nie jest?
Wyciągnijmy cię stąd.
Posłuchaj mnie, Dipper, to miasto jest magnesem na wyjątkowe zjawiska.
Włącznie z tobą i ze mną.
Los nas tu sprowadził nie bez powodu.
Zostań ze mną, Dipper.
Bądź moim uczniem.
Nie pozwól, żeby ktoś cię wstrzymywał...
Zrobię to. Zostanę.
Świetnie.
Chciałbyś ocalić świat, uczniu?
Mabel, właśnie miałem najlepszy dzień w moim życiu.
Spodki kosmiczne są prawdziwe, jeden z nich jest pod miastem,
ocaliłem życie wujka Forda i...
Hej, wszystko dobrze?
Powiedz, że to nie jest prawda, Dipper.
Powiedz, że żartowałeś.
Uczeń Forda? Serio?
Myślałem o tym i uważam, że to jest dla mnie ogromna okazja.
A dla mnie to jest okropna okazja!
Miałam najgorszy dzień swojego życia.
Lato się skończy po naszych 13 urodzinach
i będę musiała porzucić wszystko, na czym mi zależy.
Jesteś jedyną osobą, na którą mogę liczyć
i teraz ty też mnie zostawiasz?
Słuchaj, myślałem o tym.
Przecież nie zniknę na zawsze.
Nadal będę odwiedzał cię w domu
i będziemy pisać przez Internet... jakoś to się ułoży.
Nie chcę, żeby się ułożyło.
Chciałabym, żeby lato trwało w nieskończoność.
Ale nie może, Mabel.
Świat nie będzie zamrożony w tym stanie.
To część dorastania.
Sprawy się zmieniają.
Lato się kończy.
Mabel, stój!
Nie chciałem, żeby tak wyszło.
Mabel, wracaj!
Tylko czekolada na imprezę może mnie teraz rozweselić.
Notatniki? Pogryzione długopisy?
Nie ten plecak.
To niesprawiedliwe.
Chciałabym, żeby lato mogło trwać wieczność.
To jest możliwe.
Miasto Swetrów w tej chwili nie odbiera połączeń przychodzących.
M-M-Mabel, to ja.
Co? Kto to powiedział?
Mogę pomóc.
Koleś od podróży w czasie?
Co ty tu robisz?
Mówiłaś, że nie chcesz, żeby lato się skończyło, prawda?
Dobrze słyszałem?
Tak.
Dlaczego pytasz?
Może i to jest niezgodne z zasadami,
ale kiedyś mi pomogłaś, więc pomyślałem, że mógłbym się odwdzięczyć.
Jest coś takiego jak bańka czasowa.
Zapobiega ona temu, że czas płynie.
Lato w Wodogrzmotach Małych może trwać, ile tylko chcesz.
Naprawdę? Ale jak to działa?
Musisz tylko zdobyć dla mnie małe ustrojstwo od swojego wujka.
Coś tak małego, że nawet nie zauważy, że to zniknęło.
Może Dipper ma coś takiego w swoim plecaku.
Niech zgadnę. Mabel nie przyjęła tego za dobrze.
No nie wiem.
Może podejmuję złą decyzję. Muszę to przemyśleć.
Dipper, w tej chwili musimy skupić się na naszej misji.
No chodź. Mam klej.
Podaj mi szczelinę i stwórzmy historię.
Co?
O nie, szczelina!
Dziwne.
- Czy to jest to? - Tak, dokładnie!
Podaj mi to, a zrobię, co trzeba.
No chyba, że jesteś gotowa na wyjazd z Wodogrzmotów.
Tylko trochę więcej lata.
Ups!
Co?
O nie! Czekaj, czekaj!
Nareszcie! Doczekałem się!
Przejście pomiędzy światami jest otwarte!
W końcu nastanie wydarzenie zapowiedziane bilion lat temu!
Nadszedł ten dzień. Świat należy do mnie!
Co się dzieje?
Co to jest?
Spóźniliśmy się.
To koniec świata.