Napisy przygotował ikskoks Zapraszam na https://facebook.com/ikskoks
♪ Pora już, ♪ ♪ więc z nami chodź. ♪
♪ Odwiedzimy odległy ląd. ♪
♪ Z Jake'iem psem ♪ ♪ i człowiekiem Finnem ♪
♪ przygody pełne ♪ ♪ będą chwilę. ♪
"Hot Diggity Doom" "Wybory"
"Głosuj na Królewnę Balonową!"
No już!
Nie zatrzymacie mnie!
Jestem zła jak osa i wściekła jak wilk!
Gwardziści!
Przy bramach miasta jest wróg!
Jestem nieokiełznanym wariatem!
No nie!
Dziękuję, Słodyczanie. Dziękuję.
Ogrzewacie woskowe serce waszego kochanego Króla Ooo!
Ciągle mnie pytacie
"Królu Ooo, dlaczego jesteś taki mądry?"
Powiem wam dlaczego.
Czy wiedzieliście, że mam już osiem tysięcy lat?
Tak jest.
To prawda.
Jestem aż taki wspaniały.
Królewna Balonowa... wmawia wam, że nie jest zła.
Mówi, że nie jest dzikim psem rządnym krwi.
Mówi, że nie jest dzieckiem,
które chowa się w ciele kobiety.
Ona dużo mówi.
Królewno Balonowa, nic z tego nie ma sensu!
Jego słowa są przekonywujące.
Tak, skarbie? Chciałabyś coś powiedzieć?
Jestem pani James, matka Jamesa.
Mój syn przemienił się w zmutowaną masę
i został wygnany na odludzie
przez Królewnę Balonową.
Kto nie jest wstrząśnięty historią jej syna?
A co ze Słodziakiem, Królu Ooo?
Groziłeś, że spalisz sad jego mamy.
Tak było. To prawda.
Słodziaku, byłem wtedy jak spłoszone zwierzę.
"Nje wyem dlaczego to zrobiłym"
Przepraszam za to.
Weź mnie.
Teraz daj całusa.
Słyszysz nas, Królewno Balonowa?!
Czy nas słyszysz?!
Ciiiiiiiiicho.
Królewno, wybacz mi najście,
ale uważam, że powinnaś zorganizować kampanię.
Słodyczanie są naprawdę głupi.
Badam coś, co może być bardzo ważne.
Głupie wybory.
Nie są nawet...
To znaczy, są ledwo...
Są ledwo legalne.
"Ledwo, mimo to w pełni legalne wybory"
Tak właśnie powiedział mi mój doradca ds. kampanii.
Zawołajmy go...
Pan X!
Dziwne imię, prawda?
A nawet jeśli to legalne, to przecież ja stworzyłam wszystkich.
Zrobiłam im domy.
Słodyczanie może i są trochę nierozgarnięci, ale są też lojalni.
Los tych w 100% legalnych wyborów
jest w waszych rękach. W rękach obywateli...
Słodyczy.
Więc idźcie. Głosujcie sercem. Głosujcie mądrze.
Głosujcie na kandydata, który nie jest nastoletnim gumowym tyranem.
Przecież wiedzą, że ich kocham.
Znamy już wyniki.
Król Ooo został naszą nową królewną.
Hej, hej!
Co?!
Cooo?!
Wy matacze!
Ty jesteś mataczem,
ty pomocnikiem matacza,
a ty jesteś mataczem, którego jeszcze nie znam!
Jesteście trzema największymi mataczami
i zmataczycie to miejsce do samej ziemi!
A wy...
Królewno! Królewno!
Nie wiem, czym jest matacz.
Hej, KB, jaki mamy plan?
Przysięgliśmy ci naszą wierność.
Musicie być wierni królestwu.
Nie mam pojęcia.
Nie wiem, kiedy uda mi się znowu przejąć władzę...
O ile w ogóle mi się uda.
Oboje musicie być w pobliżu
i dbać o to, żeby Słodyczanie byli bezpieczni.
Nawet jeśli to oznacza pracę dla oszusta.
"Auf wiedersehen, moi bohaterowie."
♪ Zaśpiewajmy w ten piękny poranek. ♪
♪ Dobre czasy przed nami. ♪
♪ Słuchajcie rodacy, ♪
♪ będzie pełno szpitali ♪ ♪ i miejsc do pracy. ♪
♪ Moje rządy przyniosą ♪ ♪ szczęście na tacy. ♪
♪ Jestem królewną, ♪ ♪ jestem królewną. ♪
♪ Jestem króleeeeewną. ♪
Coś nie tak, Miętówko?
Nie można otworzyć.
O nie, nie, nie, nie!
Już dobrze, wszyscy. Już w porządku.
Zamknijcie oczy i powtarzajcie swoją formułę bezpieczeństwa...
Królewno?
Wybacz, Miętówko.
Po prostu przywykłam do obywateli, których muszę ochraniać.
Zmiana nawyków zajmie mi trochę czasu.
Czy mógłbym wyrazić swoją opinię, królewno?
Pozwalam.
Ta okropna nora nie jest nawet blisko
poziomu wygody, do którego przywykłem.
Zrozumiałam.
A tak w ogóle...
Mój wujek Gumbald zbudował tę chatkę gołymi rękoma.
Przyjeżdżałam tu na wakacje, kiedy byłam młodsza.
Słodyczanom pewnie zajmie bardzo długo
uświadomienie sobie, że
zły władca jest gorszy od dobrego władcy.
Kupa czasu, by odnowić to miejsce.
Skrobek myślał, że życie będzie łatwiejsze pod rządami Króla Ooo,
ale teraz jest jeszcze więcej śmieci do zamiatania.
Biedny Skrobek.
Zawsze dostaje zgniłą połowę jabłka.
Hej, Skrobku. Co tam robisz... Zamiatasz?
Tak. Właśnie tak.
Zamiaaaa-tam.
Tak.
Hej, czy mi się wydaje, czy zrobiło się tu jakoś fioletowo?
A tak.
Myślę, że to wina tej komety.
Zbliża się do nas albo coś w tym stylu.
Zbliża się?
Nie powinniśmy ewakuować...
Co? Nie, nie. Chyba jest spoko.
Może jest tu po to, by rozgrzać atmosferę? Nie ma się czego bać.
Jesteśmy w pewnym sensie... połączeni.
K-k-k-k-k-kometa?!
Skrobek ma złe przeczucie.
Skrobku?
Głowa Skrobka ma natłok myśli.
Pani Gumdrop! Nadchodzi.
Kometa... zniszczy wszystko na swojej drodze.
Co?! Dobry Globie!
Nie powinniśmy ich uspokoić?
Nie po tej całej aferze
"zapukaj do wieży i schowaj się w zamku".
To przytłacza wielu facetów.
Muszą usłyszeć to od kogoś, komu naprawdę ufają.
- Królu Ooo! - Królu Ooo!
- Królu Ooo? - Królu Ooo?
Królu Ooo?
Czekaj, czy ty wołasz "Królu Ooo"?
A jak ty wołasz?
Myślałem, że chodzi o "Grólu Moo".
Hej. Słyszałeś?
Na dole.
Królu Ooo?
Królu Ooo!
Co do...
To ten koleś z wcześniej.
Majstruje przy statku KB...
Dodał do niego wielkie silniki.
Hej!
Hej, co ty tam robisz?
KB nikomu nie pozwala dotykać swoich rzeczy...
Nawet mi, a ja jestem fajny... A na pewno nie tobie,
ty śmierdzący, żałosny...
Nie miej litości, Jake.
Hej, już jestem...
Co do bing bong ping ponga?!
Gienio?!
Co do king kong sing songa?!
Nara, frajerzy!
Kometa! Kometa! Kometa! Kometa!
Kometa! Kometa!
Toronto, jestem królewną od czterech godzin...
a społeczeństwo już jest zrujnowane.
No i niebo się wali.
Czy to może być... moja wina?
Nie ma opcji! Słuchaj.
Bez twojego łagodnego wizerunku i ofiarnego przywództwa
ta sytuacja byłaby teraz tysiąc razy gorsza.
Zapiszesz się na kartach historii jako największy bohater Ooo.
Jak zawsze, jesteś głosem rozsądku.
Po raz kolejny moja delikatna natura zmusiła mnie
do założenia, że ponoszę winę za błędy innych.
Ale sprawiedliwość wymaga całkowitej prawdy.
A prawda jest taka, że to wszystko wina Baa-looo-nowej!
Dobry Globie! Co znoo-wu?
Nieźle ci idzie.
Całkiem miłe uczucie, co nie?
To tak jakbyśmy budowali zupełnie nowe królestwo od podstaw,
tylko bez moich oddanych obywateli.
I ich małych kurzych oczek.
Może Król Ooo
da sobie radę przez jakiś czas.
Bo co złego mogłoby się stać?
Tak czy siak, idę zaczerpnąć świeżego powietrza.
Zaraz wracam.
Co do...
Dlaczego tu jest tak fiolet...
"The Comet" "Kometa"
Co do...
Dlaczego tu jest tak fiolet...
Co?
Za dużo dymu, by się przyjrzeć.
Coś się wyłania.
Ktoś ukradł twój statek kosmiczny!
Tak, to on!
Ale ktoś go musiał ulepszyć.
Tak wysokie osiągi silników...
Statek przebije się przez warstwę atmosfery, zanim zdążę cokolwiek zrobić.
Finn i Jake!
Dorwijcie go!
Mój róg.
Powinniśmy wejść do środka.
Gieniu! Co ty robisz?
A co mogę robić?
Mgła zasłania moje prawdziwe zamiary nawet przede mną.
Tam!
Kometa zagłady.
Wszystko stało się jasne.
Jestem czymś więcej niż tylko Gieniem.
Jestem motylem, który wyłania się z ciasnego kokonu.
Przeobrażam się!
Jake! Żyjesz?
Nic mi nie jest. Tylko trochę mną obraca.
Hej, spójrz na Gienia.
Strzeżcie się!
Jestem Orgalorg!
Ładne kolorki.
Wygląda nieźle, nie?
Hej, gdzie jest Glob?
Nie mam pojęcia. Wybuchł w kosmosie.
Tak myślałem.
Ej, czy ty nadal jesteś Gieniem?
Bo nie wyglądasz.
Jestem Orgalorg.
I co ty niby odstawiasz?
Nadszedł czas na mój powrót.
Samobójstwo Globa,
przybycie niszczycielskiej komety
i statek, którym miałem wydostać się poza atmosferę tej planety...
To są drzwi, które wszechświat specjalnie dla mnie otworzył.
Wiem co nieco o filozofii otwartych drzwi.
I o co w tym chodzi? Trzeba mówić "tak" we wszystkich decyzjach?
Mniej więcej.
To nie takie złe.
Wszystko może być twoje,
jeśli tylko po to sięgniesz.
Niszczenie światów, miażdżenie tych, którzy blokują ci drzwi.
Słuchanie dźwięku pękających kości i wyciekających wnętrzności.
To mi się wcale nie podoba.
On ci to obrzydził.
Nie powstrzymacie mnie. Jestem Orgalorg.
Na pewno dałbym radę cię pokonać.
Nie po tym, jak uda mi się wchłonąć moc i wiedzę z tej komety.
Wchłoń potrójnego kopa na swojej twarzy.
- Złap mnie za rękę! - Dobrze.
Niech to.
Hej, nie oddalaj się!
Nawet nie próbuję!
Spróbuję użyć dopalacza.
O nie, nie mogę oddychać.
Jake, nie!
Nie martw się! Coś wymyślę!
Jasny bing bong!
Sen śmierci Jake'a jednak się spełni.
A ten kosmiczny parasol zniewoli cały wszechświat.
No co za...
To mi zajmie wieczność.
Zaraz tu się uduszę.
Jak ryba w rękach dziecka.
Skup się, Finn.
Czas się zwrócić z prośbą o pomoc do sił wyższych.
♪ Wszystko wokół się wali. ♪
♪Jestem tam, gdzie powinienem być. ♪
♪ Przypłynąłem tu z prądem losu. ♪
♪ Dlatego nie boję się. ♪
♪ Wiem, że ktoś mi ♪ ♪ odpowie. Pro-o-o-szę. ♪
Cześć, kosmonauto.
Co... tata?!
No coś takiego.
Co ty tam robisz?
Lecę do grobu! Pośpiesz się i uratuj mnie!
Nie mogę. Ta dziecinka robi, co chce.
Żarty sobie robisz?!
Nie, naprawdę. Pokażę ci.
Hej. Podleć do niego!
Widzisz? Ja tylko lecę w losowym kierunku.
Nie jest losowy!
Moja prośba wpłynęła na intencje wszechświata.
Że co?
Czekaj, mam pomysł.
Serio?
Złap się tego.
Nie patrz tak. Przecież masz rękawice.
No tak.
Nic ci nie jest?
Nie.
Dzięki tato. Dzięki wszechświecie.
Co proszę?
Musimy uratować Jake'a!
Dusi się gdzieś w próżni!
Jak mówiłem, nie mam kontroli nad tym stworzeniem.
To podróż w nieznane.
No chyba, że odkryję na co ten wielkolud reaguje.
Ale miło spędzamy czas, nie?
Nie mamy żadnego celu ani chęci ani nawet jak to powiedziałeś...
intencji wszechświata.
Rozejrzyj się, Finn.
Pusta przestrzeń. Taka pusta.
No nie wiem. Są tam gwiazdy i takie tam.
Brak tlenu tak bardzo cię ściska, że zaraz ci głowa eksploduje.
Odłóż słuchawkę.
"Odłóż słuchawkę"? Tak...
Co się dzieje?
Spójrz!
Światło komety.
Całkiem fajne.
Ta ćma dostała bzika.
"Dostała bzika".
A co to?
Już prawie.
Ten gość wchłonie moc komety
i wszystkich zabije.
Kto wychowuje takich ludzi?
Myślisz, że miał nieodpowiedzialnych rodziców takich jak ty?
Czy może od zawsze był złym Orgalorgiem?
Wielkie nieba! Tylko nie Orgalorg!
Znasz go?
Tak!
A jak myślisz... że jestem ignorantem?
Że nie znam Orgalorga?
O tak.
A niech to! Zjadł kometę!
Muszę go powstrzymać.
Już za późno. Sprawa wymknęła się spod kontroli.
Mam to gdzieś!
Tymi rękoma posiekam go na plasterki!
Na plasterki!
Hej, śmieciu!
W imię...
wszechświata, masz przestać!
Trawiasty miecz.
Nie otwierałem tych drzwi.
Fajnie.
Finn, czy pamiętasz?
Chyba tak.
Dawno temu byłem tobą, tak jakby.
Rozbiłem się na ziemi i zmieniłem się w motyla.
I zdaje się, że to był czysty przypadek.
Zwykły żart opowiadany przez stulecia.
Kto stworzył żart?
Ty?
A jeśli tak, czy z tego wynika, że mnie też stworzyłeś?
Może. Nie wiem.
Raczej nie.
Raczej nie, ale nie ma pewności?
Byłam tu od zawsze.
Doświadczyłam tylu niecodziennych sytuacji.
Wcieliłam się we wszystko, co było dobre i złe.
I oto jesteśmy.
To przeznaczenie.
Daję ci wybór...
Możesz udać się ze mną na podróż między końcem a początkiem
lub zostać tutaj i szybować jak piękny jesienny liść.
Co to za dźwięk?
Ale czad.
Jesteś w rozdarciu.
Stoisz na krawędzi
miłości...
nienawiści...
przyjaźni...
samotności...
zazdrości...
tajemnic...
przemocy...
gier wideo...
gofrów z lodami...
smutku...
szaleństwa...
władzy...
honoru...
lojalności...
namiętności...
macierzyństwa...
ojcostwa...
i draństwa.
Jak długo jeszcze będziesz tak wymieniać?
To długa lista.
Mówisz mi, że mam porzucić to wszystko,
ale nie przedstawiasz tego negatywnie.
Bo takie nie jest.
Ja tylko daję ci wybór nowego życia.
Włożyłem dużo serca w to, co teraz mam.
Chcę, żeby tak zostało.
Twój wybór.
Hej, a może ja dostanę szansę na nowe życie?
Ty serio próbujesz znowu mnie porzucić?
No co? Ten układ brzmi całkiem nieźle.
Tato.
Znam to spojrzenie.
Kiedy odszedłeś
jak ostatni drań w środku nocy...
Słuchaj, Finn.
Żadna moja odpowiedź cię nie zadowoli.
Poza tym, to było jakieś 40 lat temu.
Mam 16 lat!
Nie mam gwiazdy wokół której mogę się obracać, by śledzić upływ czasu.
Dlaczego zawsze uciekasz od problemów?
Gdy palisz za sobą mosty,
jedyne co możesz zrobić, to iść naprzód.
No cóż, ty się chyba nie zmienisz.
Cieszę się, że w końcu się rozumiemy.
Odpalaj silniki!
Rozpoczynam dezintegrację.
Żegnaj, synu!
Pa, tato.
Powinienem poprosić o odstawienie do domu.
Jake!
Myślałem, że cię...
Straciłem.
Nieeeee!
- Wszystko gra, Finn? - Co?!
Jake! Człowiek banan?!
Ale jak?
Leciałem sobie w próżni
i jakoś trafiłem na ścieżkę lotu jego statku.
Szczęśliwy traf, nie?
To nie szczęście. Ja to zrobiłem.
Wynośmy się stąd.
Nieee!
I po wszystkim. Widzisz?
Problem sam się rozwiązał.
Myślisz, że Finnowi i Jake'owi nic nie jest?
Daję im jakieś 50% szans.
To tak jak wszystko w życiu, prawda?
Tak.
A co to?
Hej, KB. Zajęliśmy się tym.
Dobra robota, chłopaki.
Zaraz się uduszę.