Napisy przygotował ikskoks Zapraszam na https://facebook.com/ikskoks
Schody...
Chyba nie dam...
Hej, zacznijcie beze mnie.
Dogonię was.
Super.
Wewnętrzny pokój. Wewnętrzny pokój.
Swędzący nos.
W końcu, wewnętrzny pokój.
Co znowu?
Kai, stary druhu.
Mistrz Oogway.
Nasza walka zakończyła się 500 lat temu.
Jestem gotowy na rewanż.
Długo ci to zajęło.
Stałeś się silniejszy.
* Chi *
Przez 500 lat w krainie dusz można się nauczyć kilku sztuczek.
Zabrałem chi każdego mistrza, który był tutaj.
- Nie! - Tak.
I wkrótce posiądę też twoją moc.
Kiedy ty zrozumiesz, że im więcej weźmiesz, tym mniej masz?
Dzięki twojemu chi w końcu powrócę do świata śmiertelników.
I tym razem nie będziesz mógł mnie powstrzymać.
Powstrzymanie ciebie nigdy nie było moim przeznaczeniem.
Naprowadziłem kogoś innego na tę ścieżkę.
To znajdę go i jego chi też zabiorę.
Sprawiedliwość zostanie wymierzona.
KUNG FU PANDA 3
Poprosimy dwa półmiski sprawiedliwości.
Trzy.
- Trzy. - I kilka bułek z tofu.
I ostra zupa z kluskami dla Tygrysicy. Chciałabyś do tego dodatkowy sos?
Ona weźmie sos na boku.
- Na boku. - Na boku.
Dajesz, smoku!
- Ruszaj, smoczy wojowniku! - Broń doliny.
- Dalej, smoczy wojowniku. - Tak, chroń dolinę.
Nie robicie dramatycznej pozy, co nie?
Czy musimy pozować przy każdym lądowaniu?
Nigdy nie lekceważcie mocy dramatycznego wejścia.
Słyszałem o mistrzach, którzy mogą wygrać walkę
tylko poprzez otwarcie drzwi kopniakiem.
Dramatyczne wejście?
Mistrz Shifu.
Smoczy wojownik ma rację.
Naprawdę? Ja tylko... To znaczy tak, tak, mam rację.
Przed walką na pięści jest walka umysłu.
Przedstawiam... dramatyczne wejście.
Niezłe dramatyczne wejście.
- A z jakiej to okazji? - Dzisiaj będą moje ostatnie zajęcia.
Twoje ostatnie... chwila. Nawet nie wiedziałem, że jesteś chory.
- Chociaż wyglądasz trochę... - Nie jestem chory.
Zdrowo. Trochę zdrowo. A nawet bardzo.
Mój ostatni trening, bo od teraz...
wasz trening będzie w rękach smoczego wojownika.
Co?!
Ja? Uczyć? A dlaczego nie Tygrysica? Ona zawsze mówi wszystkim, co mają robić.
- Bądź cicho, Po. - Widzisz, o co mi chodzi?
Tygrysica nie jest smoczym wojownikiem. Ty jesteś.
Daj spokój, to jest Piątka. Czego mogę ich nauczyć?
Zawsze jest coś do nauczenia. Nawet dla mistrza.
Przykładowo, pozwól, że pokażę ci kolejny ruch.
Dramatyczne wyjście.
A to co?
Żartujesz sobie? To... jak?
- Gdzie on się podział? - Mistrzu.
- Już go nie ma, możecie przestać. - Czekamy na twoje instrukcje, mistrzu.
Wszystko, co masz do stracenia, to nasz szacunek.
Jak źle może być?
Bardzo źle! Bardzo, bardzo źle!
No dobra, podkręćmy tempo. Małpo, pozycja stojącej góry.
Tak, mistrzu.
- Tygrysico, turbo salto w tył. - Tak, mistrzu.
- O, nie, ogień. - Ognia!
Sorka, mój błąd. Żurawiu, leć wyżej. To znaczy niżej.
Oj, mój szpon.
Żmijo i Tygrysico, zróbcie totem.
Trująca technika...
Wy dwoje... Cios gryzącego robala z żółtym ogonem, żółtym kimono...
Pikantny... tuńczyk.
Dobra robota, Po.
Czy chociaż czegoś się nauczyliście?
Tak. Że nie umiesz uczyć.
I okazało się, że Tygrysica jest łatwopalna.
To była totalna porażka.
Dobrze, że nie jesteśmy teraz w skórze Po.
Co za frajer.
- Co Shifu sobie myślał? - Co Oogway sobie myślał?
- Chyba nas słyszał. - Ja nic nie słyszałem.
On powiedział, że jesteś frajerem.
Przepraszam, Oogway.
- Mógłbyś przestać to robić? - Jak ci minął pierwszy dzień nauczania?
- Upokarzająco. - Słyszałem.
Kto ci powiedział? Tygrysica ci powiedziała?
Słyszałem od Małpy, od Żurawia, od Modliszki,
od twojego taty i od pana Chau ze sklepu z pamiątkami.
I od tych kaczek, które właśnie przechodziły.
No i Tygrysica mi powiedziała.
A czy mówiła ci, że to już się nigdy nie wydarzy, bo z tym kończę?
Z uczeniem czy z byciem upokarzanym?
Z tym i z tym. Nie wiem, czemu w ogóle pomyślałeś, że mogę ich uczyć?
Wiedziałem, że nie możesz.
Co? Wystawiłeś mnie na porażkę? Czemu?
Jeśli robiłbyś tylko to, co umiesz robić,
to nigdy nie byłbyś lepszy, niż jesteś teraz.
Nie chcę być lepszy. Lubię to, kim jestem.
Sam nie wiesz, kim jesteś.
Co ty... Oczywiście że wiem. Jestem smoczym wojownikiem.
I co to dokładnie oznacza, smoczy wojowniku?
To oznacza... no wiesz... kręcenie się po okolicy, walenie i kopanie.
Bronienie doliny i takie tam.
Walenie i kopanie?
Myślisz, że to jest to, co wielki mistrz Oogway w tobie widział?
500-letnia przepowiednia spełniona po to, żebyś mógł spędzać dni na...
Kopaniu tyłków? I bieganiu po wiosce, przybijając piątkę królikom?
- Tak. - Nie!
Oogway zobaczył w tobie coś wielkiego, Po. Wbrew mojemu odmiennemu osądowi.
Więcej niż ty sam możesz w sobie zobaczyć.
Niesamowita moc na ciebie czeka.
Moc poza wszystkim, co możesz sobie wyobrazić.
- Co to było? - To było chi.
A co to jest chi?
Energia, która przepływa przez wszystkie żyjące stworzenia.
Więc mówisz, że jak będę nauczał, to będę mógł robić takie odjechane rzeczy?
Nie. Mówię, że jak będziesz nauczał, to ja będę mógł robić takie odjechane rzeczy.
Opanowanie chi wymaga opanowania samego siebie.
Oogway siedział samotnie w jaskini przez trzydzieści lat,
zadając sobie jedno pytanie...
Kim jestem?
Ja będę miał szczęście, jak przez pięć minut mi nie przeszkodzisz.
I teraz jeszcze muszę siedzieć sam w jaskini przez 30 lat?
Kiedyś na pewno. Po tym jak opanujesz nauczanie.
Nauczanie? Nie ma mowy, żebym stał się taki jak ty.
Nie próbuję zamienić ciebie we mnie.
Próbuję zamienić ciebie w ciebie.
Zamienić mnie we mnie? Przecież to nie ma żadnego...
Prawie ci się udało, Shifu. Dezorientuj jeszcze
trochę bardziej, a będziesz następnym Oogwayem.
Przepraszam, bez obrazy, mistrzu Oogway. Ja tylko...
Dam ci powrócić do twojego wiecznego odpoczynku.
- Co to za miejsce? - Farma mojego brata?
Umarłbyś, gdybym cię zdeptał?
Tak.
Świat śmiertelników.
Słyszałeś to, Oogway? Wróciłem.
Kai powrócił.
- Kto? - Kai. Generał Kai.
Najwspanialszy władca całych Chin.
No nie wiem.
Jadeitowy pogromca, Pan bólu.
Możecie kojarzyć mnie jako Bestię zemsty.
Siewca wdów?
Kiedyś walczyłem u boku Oogwaya.
Ach, mistrz Oogway, świetny wojownik.
Słyszeliśmy o mistrzu Oogwayu. To mądry i...
Dobra, wystarczy.
Cisza!
Znajdźcie uczniów Oogwaya i przyprowadźcie ich do mnie.
Do czasu aż z nimi skończę, Oogway...
Nie będzie nikogo, kto będzie pamiętał twoje imię.
Kai nadchodzi!
Jestem gotowy...
- aby dać ci lekcję! - Lekcję?
- O, nie, to smoczy nauczyciel. - Tak, jest taki przystojny.
Dziękuję za komplement.
Nie, proszę, nie ucz mnie na śmierć!
Po?
Hej, tato. Co tam?
Ja tylko... wpadłem na krótką kąpiel.
- Co się stało? - Nic.
Nic? Wszedłem do domu i zobaczyłem ciebie, biorącego kąpiel ze swoimi lalkami...
- To figurki! - I zamiast dodać soli do kąpieli do wody,
- dodałeś pieprzu kajeńskiego. - Kaje... co?
O, o, o... moje pandziątka.
Masz rację, coś jest nie tak.
No już, już, synu. Opowiedz o tym tatusiowi.
Podnieś rękę.
Shifu uważa, że nie wiem, co to znaczy być smoczym wojownikiem.
I teraz jeszcze mam być nauczycielem?
Myślałem, że już w końcu wiem, kim jestem.
Skoro nie jestem smoczym wojownikiem, to kim jestem?
Nauczyciel? Uczenie kung fu?
Po, to jest awans. Weź tę pracę, synu.
I pewnego dnia, kiedy już będziesz zarządzał jadeitowym pałacem,
będę mógł sprzedawać kluski w holu.
Dlaczego nadal bierzesz kąpiel jak dzidziuś? Wychodź. No już, no już!
Rozrost biznesu na nas czeka!
A co z konkursem na największe podobieństwo do smoczego wojownika?
- Pani Chau zawsze to wygrywa. - Skadoosh.
A co z konkursem jedzenia pierożków?
Muszę bronić swojego tytułu.
Nikt nie pobije twojego rekordu w jedzeniu pierożków.
Ktoś zaraz pobije twój rekord w jedzeniu pierożków!
Jedz! Jedz! Jedz!
- Kto zjada moje pierożki? - I kto za nie płaci?
101, 102.
103.
Tak!
Czy to nowy rekord?
Kim jesteś?
- Jestem Li Shan. - Co?
Jestem Li shan.
Szukam swojego syna.
- Straciłeś swojego syna? - Tak, wiele lat temu.
- Ja straciłem ojca. - Bardzo mi przykro.
Dziękuję.
Życzę powodzenia.
Ja tobie też. Mam nadzieję, że znajdziesz syna.
A ja mam nadzieję, że znajdziesz ojca.
Synu?
O, mój Boże, to ty!
No nie stój tak! Uściśnij swojego staruszka!
Nie mogę uwierzyć, że wciąż żyjesz.
- Tak! - Tak!
Myślałem, że straciłem cię już na zawsze, mały Lotusie.
Niezręczna sytuacja.
Myślę, że pomyliłeś mnie z pandą o imieniu Lotus. Ja mam na imię Po.
No tak, ty nie... Okej.
Lotus to imię, które zostało ci nadane w dniu urodzin.
- Serio? - Serio.
No nie wierzę. Tyle lat minęło i w końcu tu jesteś?
To jest niesamowite.
Tato, przywitaj się z...
Nie wiem, jak powinienem się do ciebie zwracać.
Mówił, że ma na imię Li.
Chodź no tu.
Dziękuję ci bardzo za opiekę nad moim synem.
Twoim synem? Czekaj no chwilę.
Skąd mamy mieć pewność, że ten obcy jest w ogóle z tobą spokrewniony?
Spójrz tylko. Nasze brzuchy mogłyby być braćmi.
Synu, nauczę cię brzusznego gonga. No dawaj, brzuszny gong.
Fajnie.
Jakbym patrzył w lustro.
Ale super, że robimy sobie razem zdjęcie.
Ja nadal nie rozumiem. Myślałem, że Po jest ostatnią pandą, która przeżyła.
- Nie, jest nas cała masa. - Gdzie?
- W tajnej wiosce pand w górach. - W tajnej wiosce...
Ale skąd wiedziałeś, gdzie mnie szukać?
Otrzymałem wiadomość, która mnie tu sprowadziła.
Jak mogłeś otrzymać wiadomość, skoro nikt nie mógł cię znaleźć?
Jak dla mnie to brzmi podejrzanie.
Nie, czekaj, czekaj. To była wiadomość od wszechświata.
Niech to.
A o co w ogóle chodzi z tym smoczym wojownikiem?
Skąd wiedziałeś, że jestem smoczym wojownikiem?
To też ci powiedział wszechświat?
Nie, wiem z plakatu. I ze sklepu z pamiątkami. Kupiłem mały kubek.
No tak, wiadomo...
Musisz... Nawet nie wiesz, jak wiele mam ci do pokazania.
Będziesz taki super dumny!
No chodź! No chodź!
Ja już jestem super dumny.
Kilka schodków.
Poczuj ból.
Też masz pandzią astmę? Czy to przypadłość rodzinna?
Tato, spodoba ci się to.
To chyba najfajniejsza rzecz na świecie.
To sala bohaterów.
Dom dla najcenniejszych artefaktów kung fu w całych Chinach.
To miejsce jest...
Super? Chciałeś powiedzieć super, nie?
- Bo totalnie takie jest! - Totalnie!
Ale bądź ostrożny. Wszystko tu jest bardzo kruche.
Tak jak urna szepczących wojowników.
Ktoś ją kiedyś popsuł.
- Kto? - Jakiś idiota.
To jest zbroja bitewna mistrza Latającego Nosorożca.
Ciekawe, czy bym się w nią zmieścił.
Wyjdź mi z głowy, tato. Myślałem o tym samym.
- Czy bym się zmieścił? - Ty? Nie, czy ja bym się zmieścił.
Tato, patrz na to.
Kusza mistrza Rama, "Nieskończony pogromca bram".
Tato, spójrz na to.
Hełmy bojowe armii mistrza Szczura. Są takie malutkie.
Wodoodporny pancerz mistrza Delfina. To mój ulubiony.
Zobacz to. Legendarny rydwan cesarza Jastrzębia.
Ale jazda.
Tato, co ty wyprawiasz? Nie powinniśmy niczego tu dotykać.
Oj, przepraszam. Odłożyć to?
Tak, pewnie powinieneś... Ale wyglądasz tak super.
Jakie to uczucie? Zawiasy dobrze chodzą? Pachnie w środku nosorożcem?
Czujesz się niezniszczalny?
Masz wrażenie, że mógłbyś w niej pokonać tysiąc wojowników
bez jednego zadrapania?
Tak, jest całkiem fajna.
Ciekawe, do czego to służy. Powinienem to pociągnąć.
Chyba trochę popuściłem.
Chciałbyś, synu, coś jeszcze tu przetestować?
Naprzód!
Szybciej, szybciej, szybciej!
- Wojna na kciuki! - Posiłki!
Tak!
Ale zabawa...
- Kręć się! - Super!
- No już, już. - Nic mi nie jest.
Wyrzuć to z siebie.
Atak w delfinim stylu!
- Tu mnie masz. - Odwrót w delfinim stylu!
Długa piłka, synu.
Nie byłem gotowy.
- Rzucam z powrotem. - Złapałem.
- Rzuć wysoko! - No łap.
- Dogonię cię. - No dawaj, mistrzu Nosorożcu.
Biegnę!
Złapię cię. Złapię cię.
Przestań.
Kto cię złapie? No kto cię złapie?
- Mistrzu Nosorożcu. - Coś jest nie tak?
Dzień dobry.
Nigdy nie zgadniecie, kto się dzisiaj pojawił.
Nawet za milion lat. Nie ma... tylko spróbujcie.
- Twój ojciec! - Twój ojciec!
Jak wy to odgadliście?
A no tak, przecież wyglądamy dokładnie tak samo.
Tato, przywitaj się z moimi przyjaciółmi.
Z Modliszką, Tygrysicą, Małpą, Żurawiem i Żmiją.
- Żmija, tak? - Małpa, proszę pana.
To moi najlepsi kumple.
A to jest mistrz Shifu. Legenda.
To zaszczyt pana poznać, panie pando.
Być może twój ojciec chciałby do nas dołączyć w sali treningowej?
Twój syn będzie tam uczył kung fu.
Na pewno jest zmęczony. Pewnie jesteś zmęczony.
Jest zmęczony. Oprowadzę go po apartamencie chryzantemy.
Co? Zmęczony? Nie, dam radę. Z chęcią popatrzę, jak nauczasz.
Uwierz mi. Zabawniej byłoby patrzeć, jak...
- Walczę! - Co się dzieje?
Dolina jest atakowana.
- Synu? Atakowana? -Idealnie!
Teraz możesz zobaczyć, co to znaczy być smoczym wojownikiem.
Chodź za mną!
Wrogowie sprawiedliwości, przygotujcie się na...
Jaja sobie robicie?
Co to za zieloni kolesie?
- Jakieś jadeitowe zombie. - Jadeitowe zombie?
- Jombie, Jinx. - Jombie, Jinx.
- Lotusie, uważaj! - Nie bój się, tato. Robię to codziennie...
O ja, poznaję ich. To bracia borsuki.
Ze swoją techniką podwójnego, niszczycielskiego gonga.
Tak, to właśnie ta. A ten gość to... nie.
Mistrz Jeżozwierz.
A on nie umarł ze sto lat temu?
Ci goście to legendy.
Zrób nam szybki szkic.
Zrobiłeś? Zrobiłeś?
Kurcze, mrugnąłem. Możemy zrobić sobie kolejne?
Jestem duszony przez mistrza Jeżozwierza. Ale super.
- Patrz, to ty. - Po, skup się!
Wiadomość od wszechświata. Ja ci dam wiadomość od wszechświata...
Nie zbliżaj się do mojego syna.
Sorka, tato. Posprzątam później.
Tylko nie moja dobra patelnia! Weź to.
Lotusie, uważaj!
Tato, obczaj moje pierożki zagłady.
Mamy was!
Widzę cię.
Twoje chi wkrótce będzie moje.
- On mówi do mnie? - Który? Oni wszyscy mówią.
O, ja, masz rację. Aż ciarki przechodzą.
Powinniśmy tego spróbować. Może też ich przestraszymy.
Dobra, ale musimy najpierw zaplanować, co powiemy,
bo inaczej to nie będzie straszne tylko głupie.
To nie oni mówią, idioci!
To ja, Kai, mówię przez nich!
- Kto? - Dobra, dobra, wystarczy.
- Widzieliście to? Widzieliście? - Co tu się właśnie stało?
Zielony dym zrobił puf... i potem znowu puf.
Shifu, co to było?
Kai? Kai? Kai?
Nie. Nigdy o nim nie słyszałem.
Kai... Kai... Gdzie to jest?
Jest tu tyle wiedzy, że nic nie mogę znaleźć.
Tak!
Patrzcie.
Wszystkie odpowiedzi znajdziemy w środku.
Co? Puste?
To jakieś żarty? Tylko nie to.
Chwila. Przepraszam, jednak coś jest.
Oogway pisał to ręcznie.
- Dawno temu miałem brata. - Oogway miał brata?
W boju. Brata w boju, przepraszam.
- Napisał brata w boju. - Nie możesz rozwinąć całego naraz?
Byłem ambitnym, młodym wojownikiem, dowodzącym wielką armią.
U mego boku walczył Kai.
Mój najbliższy przyjaciel.
Pewnego dnia wpadliśmy w zasadzkę. Zostałem ciężko ranny.
Mój przyjaciel niósł mnie przez wiele dni, szukając pomocy.
Aż do chwili, gdy przybyliśmy do sekretnej wioski, ukrytej wysoko w górach.
Starożytne miejsce leczenia.
Wioska pand.
- Pand? - Tak, pand.
Pand, które użyły mocy chi do uleczenia mnie.
Nauczyły mnie, jak oddawać chi.
Ale Kai chciał całą moc tylko dla siebie.
Zorientował się, że to co może być oddane, może być także zabrane.
Musiałem go powstrzymać.
Nasza bitwa zatrzęsła ziemią.
Aż w końcu udało mi się wygnać Kaia do krainy dusz.
Jeśli kiedykolwiek powróci do świata śmiertelnych,
będzie mógł być powstrzymany jedynie przez prawdziwego mistrza chi.
Prawdziwego mistrza chi? Jak ciebie.
Mnie? Ja ledwo co umiem ożywić kwiatka!
Potrzebuję jeszcze przynajmniej trzydziestu lat. I jaskini.
Potrzebujemy mistrza chi.
Będzie dalej kradł chi mistrzów, aż pochłonie wszystko.
Musimy go powstrzymać.
Staje się silniejszy z każdym mistrzem, którego pokona.
Nie mamy wyboru. Musimy walczyć.
Ja cię mogę nauczyć, synu.
- Możesz to zrobić? - Oczywiście, jestem pandą.
To pewnie dlatego wszechświat cię przysłał.
No dobra, to co muszę zrobić?
Musisz pójść ze mną do domu.
Co?
- Do sekretnej wioski? - Tak, synu.
Musisz odkryć na nowo, co to znaczy być pandą.
Musisz nauczyć się żyć jak panda. Spać jak panda.
Jeść jak panda.
Te 103 pierożki? To była tylko rozgrzewka.
Zawsze czułem, że nie wykorzystuję w jedzeniu swojego całego potencjału.
Nie możesz zabrać mi mojego Po. Nie, nie. Żądam drugiej opinii.
Shifu, rozwiń kolejny zwój czy coś.
- Myślę, że powinien iść. - Dobra. Trzeciej opinii.
Małpo? Żmijo? Tygrysico?
Tato, słyszałeś, co Shifu powiedział. I co Oogway napisał.
Ten gość może być powstrzymany tylko przez mistrza chi.
A ja mogę opanować chi tylko przez poznanie, kim naprawdę jestem.
Cóż, jestem pandą.
Spakuję ci prowiant na drogę.
Czy naprawdę myślisz, że Po zdoła opanować chi na czas?
Nie ma znaczenia, co myślę.
Liczy się tylko to, co wszechświat myśli.
Czyli nie?
- Mistrzu, co my mamy zrobić? - Musicie dowiedzieć się, gdzie jest Kai.
Podążajcie śladem tych jadeitowych stworzeń, ale nie mieszajcie się w walkę.
Bo z każdym mistrzem, którego spotka, staje się silniejszy.
- Czemu ja? Czy to dlatego, że spytałem? - Nie, to dlatego, że umiesz latać.
Leć!
Trzeba było trzymać dziób na kłódkę.
- I weź ze sobą Modliszkę. - Co? Czy to dlatego, że...
Tak.
Przerwa na jedzenie?
Dwa razy nie musisz mnie pytać.
- Tato? - Tak?
- Co ty tu robisz? - Co ja tu robię? Cierpię przez ból pleców.
Czy musiałeś wchodzić na każdy możliwy kamień?
- Nie. To znaczy, dlaczego tu jesteś? - A co niby miałem zrobić?
A co jeśli pandy nie mają jedzenia, które lubisz?
Nigdy nie uda ci się uratować świata o pustym żołądku.
Uważam, że moja obecność na tej misji jest obowiązkowa.
No to jest problem. Nie możemy zdradzać innym położenia wioski.
Więc...
Myślisz, że nie umiem dochować tajemnicy, co?
Wychowywałem Po przez 20 lat, zanim powiedziałem mu, że został adoptowany.
- Serio? - Tak.
No dobra. Byłbym zbyt okrutny, gdybym kazał ci lecieć z powrotem.
- Umiesz latać? - Jestem ptakiem, Po.
Jesteśmy na miejscu.
Wygląda, że długa droga pod górę przed nami.
A mój syn nie cierpi wspinaczki. Wracajmy do domu.
Jesteśmy pandami. My się nie wspinamy.
Całe życie czekałem na te słowa.
Kurczę.
To jest ta sekretna wioska pand? Nie dziwię się, że trzymaliście to w tajemnicy.
Też bym nikomu nie powiedział, gdybym tu żył.
Teraz możesz się zachwycić.
Li? Hej, wszyscy. Li wrócił.
- Oboje wrócili. - Odnalazł swojego syna.
- Udało mu się. - Wrócili.
- Li? - Znalazł swojego syna.
Hej, wszyscy. Li wrócił.
Już do was biegniemy.
- Udało mu się. - Ju hu!
- Udało mu się! - Czemu biegniemy?
- Udało mu się. - Li Shan powrócił.
Zbierzcie się tu wszyscy. To mój syn.
- Cześć. Hej. - Słodziak.
- Trojaczki! - Cześć, jestem Ku Ku.
Jestem Meng Meng.
Jestem Shuai Shuai. On pachnie ciasteczkami.
- Jest taki przystojny. Tak jak jego tatuś. - Dziękuję.
Synu, to są twoi kuzyni. Dim i Sum.
- Mam kuzynów!
- Witaj. - Witaj.
- O ja cię, pierożki na sznurku. - Mówimy na to pieroszyjnik.
Zgadza się. Mniam, mniam, mniam.
Zrobimy ci kolejny.
To ty.
- Miło cię widzieć. Cześć. - Nie mam pojęcia, kim jesteś.
Dzidzia w paski. Taka piękna.
Ostrożnie z tym. To moja figurka.
Mogę ją zatrzymać?
- Nieeee... - Mogę?
Nie... ma problemu. No jasne, tak. Właśnie dlatego ją zabrałem.
- Dobrze się nią opiekuj. - Tak, dzidzia w paski.
Wyglądasz jak ja tylko młodziej.
Ty jesteś jak ja tylko starsza. Ty jesteś jak ja tylko grubszy.
- Ty jesteś jak ja tylko... - Ha ha.
...z kapeluszem.
Rzeczywiście ma kapelusz.
Wszyscy wyglądacie tak jak ja.
Ucztujmy w imię przybycia mojego syna.
Tak!
- Co do... - Pandy nie chodzą. My się turlamy.
Czy widziałeś kiedyś coś bardziej komicznego?
Po, co ty wyprawiasz? Po?
Miałeś rację. Lepsze od chodzenia.
- Tak. - Same dobre rzeczy.
Tak, weź sobie pierożka.
Co za panda nie wie, jak się turlać?
Jestem nowy w tym całym "byciu pandą".
Hej. A ty jakim gatunkiem pandy jesteś? Masz śmieszną szyję.
Ja nie jestem pandą.
- A co to? A co to? A co to? A co to? - Moja czapka, mój dziób, moje skrzydło, moje pierożki.
Koniec pytań. Odejdź, dziecko.
- Proszę, synu, spakowałem ci twoje pałeczki. - Dzięki, tato.
- Co? - A po co one są?
To? To są pałeczki. Służą do podnoszenia pierożków.
Czyli jesz tylko jednego naraz?
Mniam, mniam, mniam.
Wiedziałem, że nie wykorzystuję całego mojego potencjału.
Jestem Mei Mei.
Jest niesamowita. I taka piękna.
To słodkie, Po, ale wstrzymaj się z komplementami
aż do końca występu.
- Ja? Nie, ja nic nie... - Cii, cii, cii.
Cichutko. Po występie.
To już się zaczęło?
Najlepsza tancerka z wstęgą na świecie.
- Przynajmniej ona tak twierdzi. - Nie patrzcie, nie patrzcie.
Nie możecie się powstrzymać, prawda?
Tato, czemu ona się tak na mnie patrzy?
Nadążaj.
- Ja nie umiem tańczyć. - Oczywiście, że umiesz.
Wszystkie pandy tańczą.
- Wiem, co sobie myślisz. - Wiesz?
Jak to możliwe, że panda może być taka piękna?
To dla mnie? Dziękuję.
- Pomóżcie mi. - Sam musisz z tego wybrnąć.
Dobrze ci idzie, synu.
Twoja kolej.
Dobry pokaz!
Nie przejmuj się, kiedyś ci się uda.
Muszę się jeszcze tyle nauczyć.
Skrzydła obserwacji.
- Dlaczego to zrobiłeś? - Ale co?
Tylko dlatego, że powiesz "Skrzydła czegośtam",
nie oznacza, że wykonujesz specjalny ruch.
To tak jakbyś mówił "Czułki mocy" albo...
"Tułów robienia kanapek".
- Skrzydła niezgody. - Patrz tam.
Mistrzu Niedźwiedziu, Mistrzu Kurczaku, mistrzu Krokodylu, co wy tu robicie?
Jadeitowe stwory napadły na nasze wioski. Śledziliśmy ich aż do tego miejsca.
Stójcie.
Muszą być tutaj.
Mistrz Shifu stanowczo kazał nam, abyśmy...
- ...nie mieszali się w walkę. - Musimy tam wejść.
- Ale mistrz Shifu powiedział... - Ty naprawdę się boisz?
Nawet mistrz Kurczak idzie, a on jest kurczakiem.
- Dość tego. Wchodzę tam. - Modliszko, mamy rozkazy, żeby nie...
Potrzebują naszej pomocy. No chodź. Ja pójdę z góry, a ty z dołu.
Nie, czekaj.
Poczujcie moc owada!
No dobra, ty mały...
- Trzymaj się. Już lecę. - Czułki mocy!
- Nie zadziałało! - Modliszko!
Modliszko?
Twoje chi jest silne. Tak jak twojego przyjaciela, owada.
Modliszka.
Nie martw się, mały ptaszku. Dobrze wykorzystam twoje chi.
Niszcząc jadeitowy pałac i wszystkich w środku.
Nie.
Skrzydła... pożałowania.
O, tak, pierwszy dzień treningu pandy.
No dobra, kwiatku. Sprawię, że zakwitniesz.
Tato. Tato.
Co? Co? O co chodzi?
Jestem gotowy na mój pierwszy dzień treningu pandy.
Co?
No wiesz, nauczyć się jak być pandą, opanować chi, uratować świat.
Pandy śpią do południa.
Pierwsza lekcja jest taka, że masz wracać do łóżka.
No jasne.
Nikt nie mówił, że będzie łatwo.
- Zaspałem? - I to jak.
Tak!
Pokażcie mu, dzieci.
Umiesz tak? Umiesz tak?
- A tak? A tak? - Ej.
Dobrze to robię? Dobrze?
Załapałem!
Babciu pando, uważaj na głowę.
Lepiej się stąd sturlajmy.
Po, czas na drugie śniadanie.
Po. Musisz pozwolić, żeby pagórek sam cię nakierował.
Błędy nowicjusza.
Dim, Sum, pokażmy mu, jak lecimy na szczyt.
- To takie piękne. - Czas na przekąskę.
- Po, ty umiesz latać? - Uwaga, lecę!
Będzie jadł zimne.
Co wy tu robicie? To jedzenie dla Po.
Wrzuć to.
No już, już. Właśnie tak.
- Rozluźniłeś się? - No jasne.
- Daj się ponieść. - Okej.
Nic mi nie jest. Ja tylko...
No już. Wyrzuć to z siebie.
Zuch chłopak.
Wynoście się stąd!
Moje kluski! Zostawcie moje kluski.
- Subtelnie, Po. Bardzo subtelnie. - Też chcę się przytulić.
Zostawcie moją czapkę.
- Kochamy kluski! - Zupełnie jak mój Po.
Na co się tak patrzycie?
I tak się właśnie turla. Kula armatnia.
Tak!
Mamo, patrz!
I jak było?
Spróbuj jeszcze raz, ale nie staraj się tak bardzo.
Okej, okej.
Znacznie lepiej.
- Dzięki, tato. - Za co?
No wiesz, za pokazanie mi jak to jest...
być pandą.
- Jak myślisz, kiedy będę gotowy? - Gotowy?
No wiesz, na opanowanie chi.
Niedługo, już niedługo.
No chodź, chcę ci coś pokazać.
Wybacz bałagan. Rzadko miewam gości.
Czy to moja mama?
To rysunek zrobiony setnego dnia od twoich narodzin.
Twoja mama nie mogła cię utrzymać.
Prawie zjadłeś papier.
- To prawda. - Jaka ona była?
Była idealna.
Mądra, piękna.
Z olbrzymim apetytem.
Była miłością mojego życia.
I kiedy myślałem, że nie mogę być już szczęśliwszy,
pojawiłeś się ty, mój mały Lotusie.
Miałem wszystko.
Aż do tamtej... jednej chwili.
Kiedy... straciłem wszystko.
Tato, nie musisz się już martwić o to, że mnie kiedykolwiek stracisz, dobrze?
Też chcę przytulasa.
To z wschodniej prowincji.
Mistrz Jaszczurka, Mistrz Wół, Mistrz Orzeł, wszyscy.
W każdej wiosce od morza aż dotąd. Każdy mistrz w Chinach...
- ...został pokonany. - Może wszyscy poszli na imprezę?
- Małpo. - Ja też nie dostałem zaproszenia.
Kai zabrał ich chi.
Tylko my stoimy pomiędzy nim, a wiedzą, którą Oogway zostawił pod naszą opieką.
- Mieszkańcy zostali ewakuowani? - Tak, mistrzu.
- Żuraw? Modliszka? - Nadal żadnych wieści.
Chwila, to oni!
Nie!
Kai.
Nieźle, ale straszna tandeta.
Jak śmiesz stąpać po tej ziemi!
Spójrzcie no na siebie, żałośni głupcy.
Czołgacie się przy stopach Oogwaya wspaniałego.
Nie masz prawa wymawiać jego imienia.
Ja nie mam prawa, mały kociaku?
Walczyłem u jego boku. Kochałem go jak brata.
A on mnie zdradził.
Teraz ja zniszczę wszystko, co stworzył.
Dalej!
Nieźle jak na małego kociaka, co?
Nie pozwolę ci zniszczyć pamięci o Oogwayu.
A czemu nie? On zniszczył pamięć o mnie.
Modliszko, to ja, twój przyjaciel.
Przepraszam, Tygrysico. Przepraszam, przepraszam.
Przepraszam.
- Shifu. - Przynieście mi ich.
- Nie! Musisz ostrzec Po. - Mistrzu, proszę.
Pokażę ci prawdziwą moc chi, bracie.
Nie.
Oogway, wybacz mi.
Co ty na to, Oogway? Wybaczysz mu?
Może i zniszczyłeś jadeitowy pałac.
Ale nigdy nie zwyciężysz.
Zawsze będzie ktoś, kto może cię powstrzymać.
Kto? Panda? Jego chi jest silne, ale to za mało.
- Spotka go taki sam los jak ciebie. - Nie.
Tak samo każdą pandę w tej wiosce.
Tak!
Po, mam nadzieję, że jesteś gotowy.
Tańcz, Lotusie. Tańcz.
Ale przystojniak.
- Cześć. - I tak się tuli panda.
Hej.
Po.
Tygrysica?!
Co to za jedna?
Kto to?
- Dzidzia w paski. - Co ty tu robisz?
Kai zaatakował dolinę. Pokonał każdego mistrza w Chinach,
włącznie z Shifu i innymi. Wszystko zniknęło, Po.
- Wszystko i wszyscy. - Wszyscy?
- Wszyscy. - A co z moją restauracją?
- Pogadamy później. - A teraz zmierza w tę stronę.
On chce cię dopaść, Po. I inne pandy też.
- Ile czasu mamy? - Nie za wiele.
Proszę, powiedz mi, że opanowałeś chi.
- Masz, trzymaj dziecko. - Tato, tato.
No dobra, czyje to dziecko?
Musisz mnie teraz nauczyć tajnej techniki chi.
Nie, nie. Potrzebujesz więcej czasu.
Hej, wszyscy, pakujcie swoje rzeczy.
Pomogę ci z tym.
Nie mam więcej czasu. Muszę się nauczyć teraz.
Przykro mi, ale nie jesteś gotowy.
- Spakujcie wszystko. - Ja jestem gotowy!
Nie za bardzo.
O czym ty mówisz? Zrobiłem wszystko, o co prosiłeś.
Opanowałem drzemkę, spanie w hamakach, gorące źródła.
Jestem jednością z moimi instynktami,
- więc dlaczego nie chcesz mi pokazać? - Bo nie wiem jak!
Co?
Nie wiem jak, okej?
Nikt nie wie. Może kiedyś wiedzieliśmy...
- Ale teraz już nie. - Kłamałeś?
Nie, ja...
Tak.
Dlaczego?
Żeby uratować twoje życie.
Dowiedziałem się, że maniak machający mieczami chce cię dopaść.
Co niby miałem zrobić?
- Pozwolić ci walczyć? - Tak, jestem smoczym wojownikiem!
Walka z maniakami, to moja praca.
Ale przez ciebie zostawiłem wioskę bez ochrony.
Zostawiłem moich przyjaciół bez ochrony.
I teraz wszyscy... Wszyscy...
I ty też byś był.
Już raz cię straciłem. Nie zamierzam stracić cię ponownie.
Nie mogę.
Właśnie straciłeś.
Mamo, podnieś mnie.
Po, tak się o ciebie boję,
że nie mogę nawet cieszyć się z bycia poza tym wszystkim.
A teraz uciekaj tak szybko jak te tłuściutkie nóżki będą w stanie.
- Uciekać? Nie mam dokąd uciec. - To co zamierzasz zrobić?
Zostanę i będę walczył z tym potworem.
Po, może i jest potworem, ale to nadal twój ojciec.
- Nie on, Kai. - Nie.
- Głodny? - Nie... nie za bardzo.
No może trochę.
Wiesz, nie tylko ty kłamałeś.
Nie zabrałem się z wami dlatego, że się martwiłem o to, że Po będzie głodny.
- Martwiłem się o ciebie. - O to, że ja będę głodny?
Nie, martwiłem się, że zabierzesz mi mojego Po.
Że co?
No wiem, to była tylko paranoja.
Ale zdałem sobie sprawę z tego, że ty w życiu Po nie oznacza mniej dla mnie.
To oznacza więcej dla Po.
Nie jestem w jego życiu.
- Już nie. - Twój syn jest na ciebie zły.
- Witaj w rodzicielstwie. - Nie rozumiesz.
Okłamałem go. On mi nigdy nie wybaczy.
Ja go okłamywałem przez 20 lat. Nadal myśli, że wyszedł z jajka.
Czasami robimy złe rzeczy z dobrych powodów.
Poczuł się zraniony.
Jest w rozsypce, a nadal musi uratować świat.
Potrzebuje obu swoich tatusiów.
- To nie wypali. - Musi.
- Nie myślisz trzeźwo. - Myślę.
- Nie myślisz. - Myślę.
- Nie. - A właśnie, że tak.
Widziałam Kaia. Widziałam, do czego jest zdolny.
Ale on nie widział, do czego ja jestem zdolny.
Technika palca zagłady?
To mój najlepszy ruch.
Muszę tylko zbliżyć się do Kaia, złapać jego palec,
a potem Skadoosh. Wróci do krainy dusz.
On ma armię jadeitowych wojowników.
Wszystko, co oni widzą, on też widzi, więc nie można się do niego zakraść.
- Nie zbliżysz się do niego. - To musi zadziałać.
Może go powstrzymać tylko mistrz chi.
Mówisz dokładnie jak Shifu z tym chi. Chi to. Chi tamto. Chi chi chi chi.
Nie jestem mistrzem chi, dobra? Nie wiem nawet, czy jestem smoczym wojownikiem.
Nie wiem, czy jestem pandą. Już sam nie wiem, kim jestem.
Masz rację.
Nie ma możliwości, żebym powstrzymał go i jego armię.
No chyba, że miałbyś własną armię.
- Ciebie? - Nie tylko mnie.
- Nas. - Nas wszystkich.
W końcu odnalazłem mojego syna po tylu latach.
Potrzeba dużo więcej niż końca świata, żeby nas rozdzielić.
- Ale wy nawet nie znacie kung fu. - To nas nauczysz.
Co? Nie mogę was uczyć kung fu. Nie mogłem nauczyć nawet Tygrysicy.
A ona już zna kung fu!
Po, wiem, że jestem ostatnią osobą, której chciałbyś teraz zaufać.
Ale musisz mi uwierzyć. Damy radę.
Możemy się nauczyć kung fu. Możemy być jak ty.
Co ty właśnie powiedziałeś?
- Damy radę? - Nie.
- Możemy się nauczyć kung fu? - Zaraz po tym.
Możemy być jak ty?
- Tak! - Możemy?
Nie, nie możecie.
Ale nie musicie.
Właśnie to Shifu miał na myśli. Nie muszę zamieniać was we mnie.
Mogę zamienić was w was!
To nie ma sensu.
Wiem!
- Dzięki, tatusiowie. - Nie ma za co?
Zrobię coś, o czym nie myślałem, że będę do tego zdolny.
Będę uczył kung fu.
Wasza prawdziwa siła pochodzi z bycia najlepszą wersją siebie, jaką możecie być.
Kim jesteście? W czym jesteście dobrzy?
Co kochacie? W czym czujecie się najlepiej?
Tak, dobrze. Dobrze, jeszcze raz.
Dobrze, dobrze, dobrze, jeszcze raz.
Co?
Dzidzia w paski, dzidzia w paski.
Szybciej, szybciej. Machaj tą wstęgą!
Przytulaj kłodę. Przytulaj tę kłodę,
jakby to miała być ostatnia rzecz, jaką przytulisz. Pożegnaj się na zawsze.
Wyżej. I trochę bardziej w lewo tym razem. Dasz radę.
Żaden z nich ma nie upaść na ziemię.
Czekaj, czekaj, dzidzio w paski...
Dobrze, spróbuj z tym.
A teraz spróbujcie z tym.
Dobrze, a teraz użyj tego.
Są gotowi.
Dzidzia.
Co?
Dobra, skupcie się, bo powtórzę to tylko jeszcze 10 razy.
Jedyne wejście do wioski jest tutaj.
Oddział pierożkowy zajmie pozycje tutaj,
podczas gdy oddział ciasteczkowy będzie tutaj.
Na mój sygnał oba oddziały...
No dobra. Oddział kluskowy...
Dobra, trudno. Najważniejsze, żebyście
pamiętali, że w tym miejscu...
Okej. Spodziewałem się tego. Musicie jedynie pamiętać o tym,
żeby odwrócić uwagę jombie, aż będę na tyle blisko,
by użyć palca zagłady na Kaiu. Wszyscy zrozumieli?
Tak!
Pandy na trzy. Raz, dwa, trzy...
Nieważne. Nauczę was tego później.
Chciałbym móc cię tego nauczyć, synu.
Nie szkodzi, tato. Ja...
Już tu jest.
I to właśnie jest dramatyczne wejście!
Ty musisz być smoczym wojownikiem.
A ty to pewnie Kai.
Bestia zemsty, Siewca wdów.
Tak, nareszcie.
Dziękuję, aż prawie mam ochotę oszczędzić ci życie.
Chcesz mnie oszczędzić?
A może oszczędziłbyś mi tej gadki szmatki, co? Zaczynajmy.
Zabiorę twoje chi, a potem chi każdej pandy w...
- Gadka szmatka. - w tej...
- Gadka szmatka, gadka szmatka. - W...
-W te... - Gadka szmatka.
Ty tłusty...
Zajmijcie się nimi.
O, nie. To prawda. Wszyscy staliście się zieloni.
Poza tobą, Modliszko. Ty już byłeś zielony.
- Teraz? - Poczekaj na sygnał.
No to jazda!
Oddział pierożkowy!
- Gotowy? - No to lecim.
- Brzuszny. - Gong.
Serio?
- Tak! - Udało się!
Tak!
Sorka, Żurawiu.
Odział turlający. Czas na kręgle.
Ju hu. Tutaj, panowie jombie.
Ja też nie wiem, kim jesteś.
Oddział kluskowy.
Przygotujcie się na taniec... z niebezpieczeństwem.
Nieźle.
Dzidzia w paski.
- Zrób to. - Jesteś niedobry!
Ognia.
Uwaga, leci.
Tak!
Dobra nasza, dzieciaki! Dobrze wam idzie.
O, nie, mistrz Shifu.
Nie mogę uderzyć Shifu.
- Ale ja mogę. - I ja też.
Podwójna ojcowska obrona.
- Z lewej, tato. - Z prawej, tato.
Dzięki, tato.
Broń się, tato.
Damy sobie radę, synu.
Dalej, ojcowie!
Tak.
Tak!
- Teraz go mamy. - Stójcie, stójcie, wystarczy.
Zakończmy to.
Nasz synek!
Sorka, ale muszę cię odesłać do krainy dusz.
Skadoosh!
Okej, nie zadziałało.
Spróbujmy jeszcze raz. Skadoosh.
Skadoosh, skadoosh, skadoosh. Co do...
Czekaj. To działa.
Nie. Nieee!
Nie, nie działa.
Czy Oogway nauczył cię tej małej sztuczki?
Jaka szkoda, to działa tylko na śmiertelników.
A ja jestem duchowym wojownikiem.
Wracać!
Synu!
Po!
Myliłem się. Przepraszam. Uciekajcie, uciekajcie!
Oogway, to niby jest ten, który ma mnie powstrzymać?
Zdobędę jego chi, a potem chi ich wszystkich.
A ty...
Naprawdę myślałeś, że możesz mnie odesłać do krainy dusz?
Jesteś tylko głupim śmiertelnikiem.
To działa tylko na śmiertelnych.
Masz rację. Nie mogę cię tam odesłać.
Ale mogę cię tam zabrać. A co to?
Co?
- Po. - Synu!
Skadoosh.
Synu!
Nie!
Co się stało? Gdzie jest Po?
Odesłał Kaia. Uratował nas.
Nie.
Uratował nas, ale kto uratuje jego?
Kraina dusz! Zadziałało!
Zejdź ze mnie, ty...
Sprowadziłeś mnie z powrotem?
Mnie za to nie wiń. Probowałem zakończyć to w świecie żywych.
No to zakończymy to tu.
No dalej, synu. Walcz.
Musimy mu pomóc.
Hej, wszyscy, zbierzcie się. Tak jest. Podejdźcie bliżej.
No dalej. Damy radę.
Po, nauczyłeś nas, kim naprawdę jesteśmy.
Ojciec.
- Przyjaciółka. - Kopacz pierożków.
- Zabójcza maszyna do walki. - Przytulacz.
Dziewczyna z nunchaku.
Dzidzia w paski.
Rodzina.
Super.
Kim jesteś?
Zadawałem sobie to samo pytanie.
Czy jestem synem pandy?
Synem gęsi? Uczniem?
Nauczycielem?
Wychodzi na to, że jestem wszystkim naraz.
Jestem smoczym wojownikiem.
Łapiesz? Widzisz tego ogromnego smoka?
Przygotuj się na wycisk z hukiem.
Ale bajer!
Brzuszny gong.
Cios tyłkiem.
Może zjem sobie przekąskę. Bo umieram z głodu.
No to lecimy!
Uwaga na głowę.
Zabranie chi Oogwaya zajęło mi 500 lat.
Zabiorę i twoje, choćbym miał czekać na to kolejne 500.
Gadka szmatka, gadka szmatka.
Tak bardzo chcesz mojego chi? No to je sobie weź.
Tak! Cała moc jest moja.
Chwila, nie. To za dużo.
To za dużo. Nie.
Niee!
Gdzie on się podział?
- Wróciliśmy. - Kumplu.
Nadal jestem zielony. To nie zadziałało!
A, nie, to mój normalny zielony.
- Zielona dzidzia. - Nie dzidzia, nie dzidzia!
Czułki strachu.
A co z Po?
- Widzieliście Po? - Nie. A nie ma go tutaj?
Po? Po?
Dlaczego nie wrócił?
- Smoczy wojownik. - Oogway?
No nie wierzę.
- Ale się błyszczysz. - Ty tak samo.
Co nie? To chyba najlepsza peleryna na świecie.
Jak w niej biegam, to wyglądam naprawdę kozacko.
Pasuje do ciebie. Zmieniłeś się.
- Tak, chyba muszę przestać jeść jak panda. - Dojrzałeś.
Liczyłem, że tak będzie, kiedy wysyłałem wiadomość do twojego ojca.
To ty wysłałeś wiadomość od wszechświata?
Tak, bo wszechświat cię potrzebował.
Mnie?
W końcu stałeś się pandą, którą miałeś się stać.
Ale skąd wiedziałeś, że mi się to uda?
Kiedy spotkaliśmy się po raz pierwszy...
zobaczyłem przyszłość kung fu.
I przeszłość.
Zobaczyłem pandę, która zdoła je zjednoczyć.
Właśnie dlatego cię wybrałem, Po.
Obie strony Yin i Yang.
I mój prawdziwy następca.
Ja? Nie mogę tego przyjąć.
Weź to.
Mam jeszcze większe.
To znaczy jestem zaszczycony i w ogóle, ale...
- Naprawdę? - Tak.
I co teraz?
Ty mi powiedz.
Nie, Oogway, nie odchodź!
Ja się nigdzie nie wybieram. Ja tu mieszkam.
No tak, racja.
To ty musisz zdecydować, czy chcesz tu zostać.
- Czekaj, to mogę wrócić? - Kto wie?
Nigdy nie próbowałem.
Po!
Umiesz latać!
Tato, tato, tatusiowie!
Synu!
Już nigdy nie znikaj tak w płatkach kwiatów.
Myśleliśmy, że już cię nie odzyskamy.
Nie, uratowaliście mnie. I to wszyscy.
No chodźcie tutaj.
Przytulasy!
Mistrz Shifu!
Uczeń naprawdę stał się mi...
Chwila, skąd ty to masz?
Ach, to. Oogway mi to dał w krainie dusz.
- No jasne, że tak. - Chyba stałem się mistrzem chi.
No jasne, że tak.
Nauczysz mnie?
Przygotować się!
Małpo, pomóż mi.
Zielona dzidzia.
Zabierz ją ode mnie.
No cześć.
Skadoosh.
Pandzia astma.
KONIEC
Napisy przygotował ikskoks Zapraszam na https://facebook.com/ikskoks